Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συγγραφέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συγγραφέας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

Ο "Βίος Αβίωτος" του Δημήτρη Λυκούδη


Ο Δημήτρης Λυκούδης πριν λίγο καιρό βρέθηκε στην πόλη μας για να παραστεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου, που διοργάνωσε το τμήμα Ορθόδοξης Θεολογίας της Φιλοτεχνικής. 
Το βιβλίο με τίτλο «Βίος Αβίωτος» περιλαμβάνει δοκίμια μέσα από τα οποία ο συγγραφέας έχει σκοπό να «ορίσει» την πορεία για την κατά Χριστόν ζωή, αλλά και να μας προτείνει τρόπους ορθού βιώματος ώστε να καταφέρουμε τη μετοχή μας στο Άκτιστο.
Διαβάζοντας  προσεκτικά το βιβλίο, βρήκα τα  κείμενά του πολύ ενδιαφέροντα , καλογραμμένα, με πυκνό και μεστό λόγο, μα έπιασα τον εαυτό μου να έχει την ανάγκη να ανατρέξει ξανά σε πολλά σημεία για να εμβαθύνω.

Δράττοντας λοιπόν την ευκαιρία της γνωριμίας μας ζήτησα από το συγγραφέα να μου απαντήσει και σε δυο τρία πράγματα παραπάνω, ο οποίος με χαρά ανταποκρίθηκε.

1.Ποια εσωτερική ανάγκη ωθεί έναν θεολόγο να γράψει βιβλίο;

 Η Θεολογία, ως "Επιστήμη επιστημών και Τέχνη τεχνών "κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, βρισκόταν και βρίσκεται στο προσκήνιο των κοινωνικών εξελίξεων και δρωμένων, καθώς πάντοτε ήταν και είναι συνυφασμένη με την ίδια την κοινωνία, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία και συνοχή της, επιπροσθέτως δε, στον ευαγγελισμό και αγιασμό της. Ο θεολόγος, ως μέλος αυτής της κοινωνίας, πορεύεται και αυτο-ανιχνεύει τις ίδιες ανάγκες και προσλαμβάνει τα ίδια ερεθίσματα στην καθημερινότητά του. Ανάγκη εξυγίανσης, αγιοπνευματικής προσέγγισης και "μεταμόρφωσης" του κόσμου, σωτηρίας της απανταχού γης και κτίσης. Κύριο μέλημά του η σωτηρία, τόσο σε προσωπικό και όχι ατομικό επίπεδο όσο και η κοινοτική συνοδοιπορία με οδοιπόρο τη λειτουργική αναγέννηση του πιστού και τον εκκλησιαστικό αγιασμό του. Αν λοιπόν υπάρχει ένας λόγος , κατά τη γνώμη μου, που ωθεί τον θεολόγο ν΄ αποδώσει στο χαρτί σκέψεις προσωπικές με μοίρασμα κοινοτικό και απλόχερο, δεν είναι άλλος παρά η ανάγκη ν΄ ακουστεί γράφοντας, η ανάγκη να φωνάξει μέσω της σιωπής και της γραφίδας του, η ανάγκη να σιωπήσει μέσω των γραφομένων του και πραχθησομένων του. Η κατήχηση του χριστιανικού πληρώματος, ο ευαγγελισμός μου και ακολούθως, ο αυτός της κοινωνικής μου περιρρέουσας ατμόσφαιρας στάθηκαν οι αιτίες να καταγράψω όσα αξιώθηκα να γνωρίσω και να διδαχθώ με τρόπο απλό μα και δύσκολο, λιτό μα και περίπλοκο, αληθινό και μόνο αληθινό, με κύριο αποδέκτη την ακρασία μου και την αμαρτωλότητά μου. Με αυτόν τον σκοπό ξεκίνησα, αυτόν υπηρετώ διακονικά, σε αυτόν προσβλέπω...

2.Θεολόγος είναι ο κάτοχος πτυχίου θεολογικής σχολής ή αυτός που μεταφέρει το λόγο του Θεού στον κόσμο;

 Θεολόγος είναι "αυτός που προσεύχεται αληθινά" κατά τον Ευάγριο Ποντικό. Αυτός δηλαδή που γνωρίζει και μετουσιώνει τη θεωρία σε βιωματική θέση και κατάσταση , δια βίου ασφαλώς και με κάθε τίμημα και κόπο. Από την άλλη, ο θεολόγος επιστήμονας, ο κάτοχος πτυχίου θεολογικής σχολής ή ανωτέρων και ανωτάτων θεολογικών ακαδημιών και ιδρυμάτων επιφορτίζεται έναν τίτλο διακονίας πιότερο και ουχί τιμής, έναν τίτλο που καλείται να εδραιώσει και να διατρανώσει σε όλη την οικουμένη δι΄ έργων και λόγων, δια λόγων και έργων. Δεν υπάρχει θεολόγος που δεν κάμνει βίωμα, δεν υπάρχει ωσαύτως θεολόγος που δεν κηρύττει, πρωτίστως μέσω του παραδείγματος της ζωής του και κατόπιν και των λόγων του. Χωρίς την επιστημοσύνη της θεολογίας σώζεσαι, χωρίς το βίωμα, την οικείωση δηλαδή της θείας εμπειρίας , όχι! Ας σκεφτούμε όμως ότι η θεολογική επιστήμη πάντοτε αποτέλεσε βακτηρία και έναυσμα παραγωγικό σε όποιον επιθυμούσε να "προχωρήσει" υγιώς στα πνευματικά και ποτέ δε υπήρξε εμπόδιο, αναφορικά πάντοτε και σε αντιδιαστολή με το βίωμα! Η θεολογία στηρίζει και παράγει αγίους , δεν εμποδίζει ως επιστήμη την αγιότητα , δεν εγκλωβίζει αυτήν. Και το επισημαίνω αναφορικά με όσα ακούω τελευταία, από όσους ανιστόρητους και ταλαίπωρους, οι οποίοι δηλώνουν αρνητές της θεολογικής επιστήμης, παραχαράσσοντας τον εαυτό τους στο "πλανεμένο" τους βίωμα είτε επειδή δεν μπόρεσαν να εισέλθουν και να σπουδάσουν την επιστήμη της θεολογίας είτε γιατί αδυνατούν να αφουγκραστούν τη θεολογία γύρω τους. Η θεολογική επιστήμη "σπρώχνει" προς την αγιότητα, όχι την ελλειμματικότητα την ημετέραν να την μεταποιούμε σε ιδανικό και να μεταμορφώνουμε από άγνοια και "κόμπλεξ" την ημέρα σε νύχτα! Όσοι δεν σπούδασαν θεολογία είναι επειδή δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν , όχι επειδή δεν καταδέχονται τη γνώση της!

3. Η Ορθόδοξη θεολογία είναι κάτι που στα αυτιά κάποιων ηχεί σαν κάτι παλιομοδίτικο, αυστηρό, έξω από τη ζωή. Εσείς με το βιβλίο σας « Βίος Αβίωτος» προσεγγίζετε θέματα που αφορούν τον άνθρωπο  στην καθημερινότητά του;

Ο "Βίος Αβίωτος" αναφέρεται στην καθημερινή θεολογία, στην αγιασμένη και ουχί ξεχασμένη ή παραχαραγμένη, στην κοπιαστική και ελπιδοφόρα ενατένιση του αύριο, στην ακαταμάχητη και αδιάσειστη στους αιώνες πρόγευση και προσμονή της Βασιλείας Του! Υπό αυτή την έννοια, κάθε θεολογική αναφορά, υγιής και ορθόδοξη, δε μπορεί παρά να απευθύνεται στην καθημερινότητα του πιστού, στη σχέση του με τον Θεό και τους συνανθρώπους του, στην προσωπική του ανάβαση και "μεταμόρφωση". Εκεί στηρίζω αυτό που βροντοφωνάζω σήμερα ότι "έχουμε δώσει λάθος Χριστό στον κόσμο", αναφερόμενος στην άγνοια και έλλειψη θεολογικής κατάρτισης γύρω από τα πνευματικά θέματα. Έτσι είναι! Όταν για τα θεολογήματα έχει γνώμη και θέση ο κάθε ανίδεος, τότε ναι, μην μας εκπλήσσει, έχουμε και βιώνουμε τον Χριστό που "φτιάξαμε". Αυτός όμως δεν είναι ο Λυτρωτής ημών και Σωτήρ, ο Κύριος της Δόξης και του Ουρανού, ο Κύριος πάσης ορατής και αοράτου κτίσεως.

4.Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί «δύσκολο». Πιστεύετε ότι απευθύνεται στο μέσο αναγνώστη ή σε εξειδικευμένο κοινό, που έχει παραπάνω γνώση σε αυτό το αντικείμενο;

Δε θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι ο "Βίος Αβίωτος" απευθύνεται σε λίγους. Σε μία τέτοια περίπτωση , έχω την αίσθηση, η θέση η δικά μου έπρεπε και θα ήθελα να είναι με τους πολλούς, όχι να ξεχωρίζω, τουλάχιστον αυτοθελήτως, από τον κόσμο γύρω μου. Ο "Βίος Αβίωτος" αντιπροσωπεύει τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου! Υπό αυτή την έννοια, αν συμβαδίζω με τους πολλούς , τότε ναι, αναφέρεται σε όλους. Αν πάλι, θεωρήσουμε ότι διάγω ως "μισητός" του κοσμικού φρονήματος του κόσμου τότε δύναται καθείς να συμπεριληφθεί στους μη αναγνώστες του, και μηδέποτε θιασωτών του! Ασφαλώς, κάθε κρίση πόρρω απέχει από τη δική μου ενασχόληση. Γράφω όπως εκφράζομαι, καταγράφω όπως σκέπτομαι και αφ΄ εαυτού , ως μόνος και μοναχικός, ως νεμεσητός του εαυτού μου! Πέρα όμως από όσα καταθέτω, πιστεύω ότι καθένας μπορεί να συναντήσει στο βιβλίο αυτό όσα τον εκφράζουν, όσα αναζητά, όσα ευελπιστεί και ονειρεύεται! Στην ουσία διδάσκεται[διδάσκομαι] να μην πάψει, να συνεχίζει να ονειρεύεται!!!


Εγώ να ευχαριστήσω πολύ το Δημήτρη Λυκούδη και να του ευχηθώ τόσο καλή επιτυχία στα βιβλία του και σε όλες τις δραστηριότητές του ,όσο και στην εν Χριστό αναζήτησή του!

Σία Χαλικιά

Υ.γ.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα:

Ο Δημήτριος Π. Λυκούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε Θεολογία [τμήμα Θεολογίας] στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλολογία [τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας] στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Ε.Κ.Π.Α. [Χριστιανική Αγωγή και Ποιμαντική] και ακολούθως στο τμήμα Θεολογίας [Δογματική]. 









Είναι υπ. Διδάκτορας του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Ε.Κ.Π.Α. στον τομέα της Ψυχολογίας της Θρησκείας.
Το ερευνητικό του έργο εστιάζει σε θέματα ποιμαντικά και δογματικά και σε ζητήματα που  άπτονται της Ψυχολογίας της Θρησκείας. Προσκεκλημένος Ιερών Μητροπόλεων τόσο του έντρου όσο και της επαρχίας, κηρύττει ορθόδοξο λόγο περιοδικά. Επιμελείται και παρουσιάζει εβδομαδιαίως τεσσερις (4) ραδιοφωνικές εκκλησιαστικές εκπομπές [Ι.Μ. Χίου, Ι.Μ. Αιτωλίας, Ι.Μ. Παροναξίας, Ι.Μ. Κεφαλληνίας, Ι.Μ. Ξάνθης, Ι.Μ. Αργολίδος,  Ι.Μ. Πατρών, Ι.Μ. Μονεμβασίας και Σπάρτης, Ι.Μ. Χαλκίδος, Ρ/Σ Πεμπτουσία,  Ρ/Σ Αγίων Μετεώρων, Ι.Μ. Βεροίας και Ναούσης] και κατά διαστήματα, προσκεκλημένος του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, ομιλεί για θεολογικά και ποιμαντικά θέματα. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά θεολογικά και ιστορικά συνέδρια και ημερίδες και αρθρογραφεί σε εκκλησιαστικά και ιστορικό-φιλοσοφικά περιοδικά. Επιμελείται και διαχειρίζεται τρία (3) ιστολόγια στο διαδίκτυο, "Θεολογικο Σπουδαστήριο", "Θεολογικό Αναλόγιο", "Θεολογικό Υπόμνημα". Απο τον Ιανουάριο του 2015  εκδίδει και επιμελείται το έντυπο περιοδικό "Αιτωλικός Απόηχος", μια δίμηνη έκδοση πολιτιστικού περιεχομένου. Ως κάτοχος διπλώματος Βυζαντινής Μουσικής [Ωδείο Αιγάλεω], διακονεί στο ιεροψαλτικό αναλόγιο σε δύο ενορίες [Ι.Μ. Πειραιώς και Ι.Μ. Νέας Σμύρνης] και συμμετέχει σε εκκλησιαστικές χορωδίες και συναυλίες [διακόνησε και ως κατηχητής ανωτέρου στην Ι.Μ. Πειραιώς από το 2003 έως το 2009]. ΄Εχει βραβευτεί με πολλές τιμητικές διακρίσεις για την συνολική εκκλησιαστική και πολιτιστική του δράση.  Από τον Οκτώβριο του 2014 τυγχάνει μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών (ΔΕΕΛ). Στις 13/11/2014 βραβεύτηκε απο την Διεθνή ΄Ενωση Λογοτεχνών της  Βραζιλίας για την ποικίλη εργογραφική του δραστηριότητα. Ομιλεί Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ρωσικά και Ρουμάνικα.΄Εργα του: "Η Προσευχή ως επικοινωνιακός τρόπος προσέγγισης του Θείου στο χώρο του μεταμοντέρνου κόσμου" (Αθήνα 2011), "Βίος Αβίωτος" (Αθήνα 2014), "Οσμήν Ευωδίας Αγιορείτικης" (Αθήνα 2015).


Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2014

Χρήστος Μαθιουδάκης - “ΜΗ-ΔΕΝ”



 Δεν γνωριζόμαστε πολύ από κοντά. Έχουμε επικοινωνήσει ελάχιστες φορές μέσω κοινωνικών δικτύων και φωτογραφικών σελίδων. Παρακολουθώ όμως τη δουλειά του από μακριά.
Αν θα έπρεπε να χαρακτηρίσω το Χρήστο Μαθιουδάκη με κάποιο τρόπο, δυο λέξεις μου βγαίνουν αυθόρμητα. Καλλιτέχνης και ευγενής! Αφορμή για αυτήν τη συνέντευξη είναι η έκδοση της δεύτερης ποιητικής συλλογής του με τίτλο “ΜΗ-ΔΕΝ” . Διάβασα λοιπόν την παρακάτω ανακοίνωσή του:
«Είμαι πολύ χαρούμενος να σας ανακοινώσω την Η συλλογή αυτή, ειναι η πιο σημαντική για εμένα μέχρι σήμερα.
Η πιο Ολοκληρωμένη.
Φιλτραρισμένη μέσα απο ενα δικό μου πρίσμα.
Μπορεί να θεωρηθεί απο πολλούς η οπτικο-ποίηση συναισθημάτων, σκέψεων και εμπειριών, που ααναγνωρίζουνμέσα απο αυτά, δικά τους βιώματα.
Μιλάει για την αγάπη, την έλλειψη, τα σφάλματα,την παιδικότητα του έρωτα, τις λέξεις, τους γονείς, τις πράξεις.
Μιλάει για τους μη δεδομένους, για τους φίλους, για αυτούς που μας σπρώχνουν, τον “οίκο” μας τις ώρες της ηρεμίας και τις προσωπικές σκέψεις. Μιλάει για την ταύτιση, για το πλήθος, την ομορφιά, το μητρικό χάδι.
Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με διαβάζετε, όλους όσους κάνω να σκεφτούν, να προβληματιστούν και να επικοινωνήσουν.
Όλους όσους αγκάλιασαν το “Πωλείται Πνεύμα”.
Ο κύκλος του “ΜΗ-ΔΕΝ” κλείνει ενα μεγάλο κεφάλαιο και ανοίγει κάποιο που θα έρθει.
Η συλλογή, έχει δημιουργηθεί απο χαρτί που έφτιαξα με τα χεράκια μου.
Μέσα υπάρχουν 25 χειρόγραφα ποιήματα.
Το εξώφυλλο φτιάχτηκε επίσης απο χειροποίητο μαύρο χαρτί, που πήρε το χρώμα του απο κάρβουνο και στάχτη.
Τα φύλλα ειναι κολλημένα με κόλα βιβλιοδεσίας και η ράχη που κρατάει τις σελίδες, έχει ραφτεί απο εμένα, για διακόσμηση.
Είναι 100% χειροποίητη.
Ευχαριστώ θερμά την Τώνια Ράντου για τη ζωγραφική εξωφύλλου,
την Γιώτα Τσώκου που ήταν το μοντέλο της φωτογράφησης
και την Καλλιόπη Βαγιαννάκη που ήταν η βοηθός μου στη φωτογράφηση.
Η συλλογή διατίθεται σε 18 αριθμημένα αντίτυπα ξεκινώντας απο το 3.»


1.Ποίηση! Πώς ήρθε στη ζωή σου;

Είναι το μόνο πράγμα που θυμάμαι να κάνω απο μικρός
. Το πρώτο ποίημα γράφτηκε τον Αύγουστο του ’96,σαν μια ανάγκη να αποβάλλω πράγματα που δε μπορούσα να πω σε κανέναν, να κρατήσω μέσα μου. Ήμουν εσωστρεφής πάντα.

2.Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που διάβασε γραπτά σου;

Η Μαρί

3.Γράφεις, φωτογραφίζεις, κατασκευάζεις! Πώς ήρθε η ιδέα να κάνεις τις δύο συλλογές σου χειρόγραφες και μάλιστα πάνω σε χειροποίητη κατασκευή;

Η ιδέα ήρθε αργότερα. Στην αρχή, απλά ήθελα να φτιάξω ένα χειροποίητο σημειωματάριο για τα ποιήματά μου. Τότε, ακόμα έγραφα επάνω στο χαρτί.
Ύστερα ήρθε κι η ιδέα της συλλογής ποιημάτων
. Η γραφή μου το 2014 ωρίμασε αρκετά. Ολόκληρες σκέψεις που έγραφα για χρόνια σε διάφορα ποιήματα, μετουσιώθηκαν σε ενα ποίημα , νέο, φρέσκο και μακριά απο οτιδήποτε παλιό που είχα γράψει.
Κάτι πιο ολοκληρωμένο εν γένει
.
Λέξεις όπως οι γονείς
, η οικογένεια, ο έρωτας, η αγάπη, η μοναξιά της μοναχικόκοτητας, το μητρικό χάδι, οι πράξεις, οι λέξεις κ.α, πήραν μορφή σε ενα “τελικό” ποίημα για την κάθε έννοια.
Φυσικά το σημειωματάριο δεν κατασκευάστηκε ποτέ
. Γράφω πλέον, μόνο σε υπολογιστή.

4.Γιατί «φτιάχνεις» τόσο περιορισμένο αριθμό ; Διάβασα ότι ξεκινάς τα αριθμημένα σου βιβλία από το 3 και τα σταματάς στον αριθμό 20.

Ο λόγος είναι απλός. Θέλω ο άνθρωπος που θα αποκτήσει τη συλλογή, εφόσον ξέρει τι πρόκειται να διαβάσει, να την εκτιμήσει.
Φυσικά και το κάνει
.
Εκτιμά την προσπάθεια που έκανα ώστε να φτιαχτεί το χαρτί
, να γραφτεί, να πάρει την τελική του μορφή, να μπει το πνεύμα μου μέσα.
Είμαι πολυ ικανοποιημένος που εχω ενα μικρό κοινό
.
Μα οι άνθρωποι αυτοί επικοινωνούν μέσω των γραπτών μου με ενα κομμάτι του εαυτού τους
. Είναι σα να τα “γράφουν” για τον εαυτό τους. Σα να μιλάνε στον δικό τους καθρέφτη.
Κι αυτό είναι υπέροχο
, γιατί μοιάζει με παρέα.

5.Ποιο πιστεύεις ότι εντυπωσιάζει περισσότερο κάποιον; Το βιβλίο ή τα ποιήματα;

Η πιο σωστή απάντηση θα δοθεί αν πω, τι ικανοποιεί περισσότερο εμένα.
Πριν βγει η συλλογή έξω
, οι άνθρωποι ήξεραν τι επρόκειτο να διαβάσουν.
Είναι μια προσωπική έκθεση
. Με αυτήν βρίσκουν κι αγγίζονται.
Το “περιτύλιγμα”
, απλά ήθελα να αγκαλιάσει όμορφα τα ποιήματά μου.
Το “Πωλείται Πνεύμα”
, η πρώτη συλλογή, είναι πιο “μαλακή” στην εμφάνιση.
Το “ΜΗ
-ΔΕΝ”, η δεύτερη συλλογή, ήθελα να είναι πιο “σκληρή”.
Νομίζω πως τα κατάφερα
.
Περιέχει διαφορετικά ποιήματα
, είναι πιο ολοκληρωμένη.
Φυσικά η εικόνα διεγείρει το μάτι
.
Απλά οι εικόνες είναι συνοδευτικές
.
Με άλλα λόγια
, το ενα βοηθάει το άλλο.


6.Υπάρχει η σκέψη να «υποκύψεις» σε μια εκδοτική πρόταση ή θα σκοπεύεις να συνεχίσεις έτσι όπως ξεκίνησες;

Σκοπεύω να συνεχίσω έτσι όπως ξεκίνησα.
Για να εκδώσω σε κάποια εταιρεία
, θα πρέπει η πρόταση να είναι ελκυστική.
Ελκυστική σημαίνει
, να παραμείνουν τα πνευματικά δικαιώματα σε εμένα,
κι οχι στην εταιρεία που θα αναλάβει να τυπώσει το βιβλίο, να κανει παρουσιάσεις και να το προωθήσει στα βιβλιοπωλεία.
Πολύ σημαντική δουλειά φυσικά, αλλά το θέμα των δικαιωμάτων μου, είναι το Α και το Ω.


7.Θες να μου πεις μια αντίδραση ενός αναγνώστη που σε ξάφνιασε; Είτε ευχάριστη είτε δυσάρεστη.

Γιατί να έχω δυσάρεστες; (γέλια)
Ευχάριστες πολλές.
Απο τα προσωπικά μηνύματα και τα σχόλια που λαμβάνω απο αναγνώστες , εως το βλέμμα μίας κυρίας που της παρέδωσα μια συλλογή και με κοιτούσε απο πάνω μέχρι κάτω, λες και ήμουν κάτι περίεργο κι αξιοθαύμαστο (χαμόγελο).
Συγκινητική στιγμή, όταν έβαλε το χέρι μου ανάμεσα στα δικά της κι αποχαιρετιστήκαμε.


8.Έχω την αίσθηση ότι τα έργα σου βγάζουν μια μελαγχολία. Έχει να κανει μ΄ εμένα ή αληθεύει;

Θα απαντήσω με ενα ποίημα

Τα έδιωξα ολα..
επειδή
δε μου έλειπε κάτι.

Τα είχα ολα..
κι επειδή δε μου βάσταγαν,
τα έδιωξα ολα.

Η Ολοκλήρωση.

9.Πριν 4-5 χρόνια έτυχε να σου γράψω ένα σχόλιο σε κάποιες φωτογραφίες σου κι εσύ με ευγένεια μου απάντησες. Δέχεσαι να μπερδέψω λίγο το τότε και το τώρα;

Για να δούμε
.


10.Έγραψα: «εξαιρετική στιγμή! Καταγραφή που δεν μοιάζει να τους δείχνεις με το δάχτυλο!
Μπράβο ρε Χρηστό! Ματιά με σεβασμό και ευαισθησία!
Το μουντό χρώμα που επέλεξες, δένει άριστα με τη ζωή τους..»

Απάντησες: «ευχαριστώ πολύ Σία! Είναι όμορφο κι άλλοι άνθρωποι να βλέπουν κάτι το οποίο δεν έχει δει ο κάθε δημιουργός και να το αναλύουν διαφορετικά. Μου άρεσε αυτό για την καταγραφή και το δάχτυλο...»

Ερώτηση: Στα ποιήματά σου, έτυχε κάποιος να δει διαφορετικά πράγματα, να τα αναλύσει διαφορετικά και να στο πει;

Λίγες φορές, αλλά κι εκείνες, μου είπαν κάποια πράγματα για το πως τα ποιήματά μου ενσωματώνονται στις εμπειρίες άλλων ανθρώπων.
Δε συμβαίνει συχνά πάντως, γιατί τα γραπτά είναι αρκετά “κάθετα” και κοφτά.
Δε μου αρέσει το γύρω γύρω απο τις λέξεις
. Είμαι όπως λένε, ευθής.
Γράφω περισσότερο με εικόνες
.
Σπανίως
, κι εφόσον είναι απαραίτητο, χρησιμοποιώ τα “μου”, “σου”, “μας” κλπ.
Όταν χρησιμοποιείς τέτοιες λέξεις
, ορίζεις μια κατεύθυνση.
Είναι διαφορετικό να πείς “η ψυχή μου” και διαφορετικό “η ψυχή”
.
Λέγοντας “η ψυχή”
, το ποίημα απλώνει, φεύγει απο εμένα και γίνεται κτήμα του αναγνώστη.
Αυτός
, το παίρνει και το ερμηνεύει όπως θέλει.
Επίσης
, δε θέλω ποτέ να αναλύω τα ποιήματά όταν μου το ζητάνε.

11.Έγραψα: «μ αρέσει ο τρόπος που βλέπεις και αντιμετωπίζεις τα πράγματα...!!!!
Ωραίο κάδρο και επεξεργασία!
Η οδοντογλυφίδα και η ανοιχτή εφημερίδα κάνει τη διαφορά
Μοιάζει με καουμπόι χωρίς άλογο και καπέλο...»

Απάντησες: «Σε ευχαριστώ κι εδώ Σία! Δημιουργική η ιδέα σου και το πως την είδες εσύ. Με είχε πιάσει να το πω-μου κάθονταν κιόλας βέβαια-Σία, να φωτογραφίζω "κοινωνικές φωτό" μια εποχή. Προβληματισμένες θα τις έλεγα. Χαίρομαι που μεταφράζεις το νόημά της!!»

Ερώτηση: Σήμερα που τα κοινωνικά προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί, κατά πόσο έχει επηρεαστεί ο τρόπος που γράφεις; Έχει αλλάξει καθόλου η θεματολογία σου;

Όπως αναφέρω πιο πάνω, γράφω για γενικότητες που με απασχολούν και που απασχολούν και αρκετούς απο τους αναγνώστες μου.
Συνήθως γράφω για τα κλισέ, που θεωρώ πως είναι τα πιο σημαντικά τελικά.
Έχουμε φτάσει σε σημείο να μη μιλάμε γι’αυτά απαξιώνοντας τα, φοβούμενοι ίσως να τα αγγίξουμε, λες και τα γνωρίσαμε όλα, αναλωθήκαμε και καταλήξαμε. Δε νομίζω.
Έτσι λοιπόν, ο τρόπος γραφής μου δεν έχει επηρεαστεί απο τα κοινωνικά προβλήματα που έφερε η κρίση.
Άλλο πράγμα η θεματολογία μου, κι άλλο η βοήθεια που προσφέρω όπου μπορώ.
Δεν γράφω για την καθημερινότητα.


12.Έχεις ονομάσει τις συλλογές σου «Πωλείται πνεύμα» και «Μη-Δεν», κρύβεται  μια τάση αυτοσαρκασμού πίσω από αυτούς τους τίτλους;

Καμία τάση.
Το “Πωλείται Πνεύμα” πήρε το όνομά του γιατί κάνει αυτό που λέει.
Γενικά είμαι κυνικός. Αυτό φαίνεται και στα γραπτά μου.
Πολλές έννοιες τις μηδενίζω ή τουλάχιστον τις βάζω να αντιμετωπίσουν την άλλη τους όψη. Η ζωή είναι τραγική απο φύση της. Όλα κάποτε, καταλήγουν.
Απο την ομορφιά του υλικού μας σώματος, έως την αγάπη.
Το “ΜΗ-ΔΕΝ” είναι η φυσική συνέχεια του “Πωλείται Πνέυμα”.
Πήρε το όνομά του, περισσότερο απο την απόρριψη των εννοιών που περιέχει.
Κάπως έτσι όπως τα λέω πιο πάνω.
Κατά τ’άλλα καθόλου μηδενιστικό ή πεσιμιστικό.
Θα έλεγα αντιθέτως, ρεαλιστικό.
Περιέχει δέκα διαφορετικά ποιήματα, πιο σκληρά και πιο ώριμα.
Εξ’ου και το εντελώς διαφορετικό εξώφυλλο.


12. Σ΄ ευχαριστώ πολύ Χρήστο! Εύχομαι κάθε επιτυχία και φυσικά καλή συνέχεια σ΄ αυτά που κάνεις.

Εγω σ’ευχαριστώ Σία


Εύχομαι όλο και συχνότερα να γνωρίζω ενδιαφέροντες ανθρώπους , όλο και συχνότερα να έχω την ευκαιρία να διαβάζω κάτι που θα με ιντριγκάρει , όλο και συχνότερα να γράφω για νέους ανθρώπους που ξεχωρίζουν!

Σία Χαλικιά

Υ.Γ.

-1:Το προσωπικό του ιστολόγιο  είναι το Lost In Thoughts http://www.thoselostthoughts.blogspot.gr/

 -2: όλες οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το άρθρο ανήκουν στο Χρήστο Μαθιουδάκη.

-3:
Αυτό που θα γυρνάει πάντα πίσω.
Αυτό που θα γερνάει πάντα μαζί μου,
που θα μου δίνει μια μπουκιά να φάω
μια σταγόνα νερό να πιώ,
αυτό θα είναι ο κόσμος μου.

Μεγαλωμένος σε μια στενούλα κάμαρα
χωρίς ταβάνι,
στεγανός απο ανθρώπινα πάθη,
τριγυρισμένος μονάχα με τις δικές μου αλήθειες.

Λίγο χαρτί,λίγο μελάνι
κι η μοναξιά του περαστικού που βλέπω απ'το μπαλκόνι.
Λίγη σιωπή,λίγη ανάγκη
κι οι θεωρίες,πως μόνος κανείς,ποτέ δεν παγώνει.

28/5.014(23:09)


Ξέχασα τα προβλήματα.
Χλωμοί ποιητές.
Κάθονται στα 
στρογγυλά τραπέζια.
Φωνές υπόκωφες.
Τοίχοι τριγυρω 
απ'το πλακόστρωτο.
Περίσσια και ερημία.
´Ολα και τίποτα.
Σήμερα καταβυθίζομαι
σε μια πικρή ηρεμία.
Τι είμαι και τι έχασα;
Ξεκίνησα καν;
Τελείωσα;
Τι ήμουν και τι έχασα;
17/6.014(22:02)

Έμαθα να γεύομαι σιωπή.
Τραγούδια
σιγανές πνοές
άπορες θύμησες.
Προσεχτικά κλείνω πληγές.
Ανοιχτές ουλές
στίγματα
αγοραίες ελπίδες.
Κουράστηκα σε σκέψεις.
Κλειδωμένες καρδιές
πρόσφυγες ψυχές
έρημες λέξεις.
Μα πρίν σταματήσω
το λησμόνησα.
Πήρα το άκρο της μνήμης 
και με μιάς
στην αρχή πάλι το ένωσα.
Χρήστος Μαθιουδάκης.
7/06.014(15:12)



Παρασκευή 22 Μαρτίου 2013

Η Βούλα Μάστορη μέσα από 17 απαντήσεις

 «Δεν μπορείς να πετάξεις κρατώντας το κλουβί σου!!!», λέει η Βούλα Μάστορη και μιλάει στις καρδιές των παιδιών που διαβάζουν τις ιστορίες της τόσο στα βιβλία της, όσο και στα κείμενα των ανθολογίων του Δημοτικού.

Στις πληροφορίες του διαδικτυακού της προφίλ γράφει πως είναι μια συγγραφέας για μικρά, μεγάλα και πολύ μεγάλα παιδιά, αφού κι αυτή είναι παιδί (πολύ μεγάλο παιδί) της μαμάς της.
Άρχισα να διαβάζω τα βιβλία της προσπαθώντας να καταλάβω τι είναι αυτό που κάνει το γιο μου να τα τελειώνει σε τέσσερις-πέντε μέρες . Κατάλαβα ότι είναι ο συνδυασμός της μαγείας του παραμυθιού, του σύγχρονου λόγου και της ρεαλιστικής προσέγγισης των προβληματισμών των παιδιών.
Αυτό μ΄ έκανε να θελήσω να γνωρίσω καλύτερα και την ίδια. Ξαφνιάστηκα όταν στην ερώτησή μου «κυρία Μάστορη , θα θέλατε κάποια στιγμή να με τιμήσετε με 2 λόγια;» μου απάντησε «Και βέβαια! Περιμένω ερωτήσεις!».
Άρχισα να σκέφτομαι τι θα ήθελα να μάθω. Έκατσα κι έγραψα καμιά τριανταριά ερωτήσεις , κατάλαβα όμως ότι δεν είναι δυνατόν να τη ρωτήσω τόσα πράγματα κι άρχισα να «κόβω». Για να μην σας ζαλίζω σταμάτησα στις 17 ….
Απολαύστε την !!!!


1. Χαζεύοντας νεανικές σας φωτογραφίες αναρωτήθηκα , τι οδήγησε μια καλλονή να γράψει παιδικά βιβλία. Θέλετε να μου πείτε εσείς?

Υπερβάλλετε ως προς την περιγραφή της νεότητάς μου. Όπως και να’χει, ο πρώτος μου γιος είναι αυτός που με οδήγησε με ένα ιδιαίτερο τρόπο σε αυτή τη διαδρομή – τόσο ιδιαίτερο τρόπο, που έχει γίνει και βιβλίο, το «Πώς έγινε η μαμά συγγραφέας».


2. Το « Μάστορη» πως προέκυψε? 

Τιμής ένεκεν στον άντρα μου. Διότι μπορεί ο γιος μου να με έβαλε στο μονοπάτι της συγγραφής, αλλά ο άντρας μου με βοήθησε να παραμείνω σε αυτό....


3.Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους συγγραφείς απρόσιτους. Παρακολουθώντας σας βλέπω ότι είστε πολύ προσιτή σε όλους . Δεν φοβάστε την απομυθοποίηση? 

Πιο πολύ φοβάμαι τη μυθοποίηση.


4.Είστε η πρώτη που καθιέρωσε τις επισκέψεις στα σχολεία. Θα μας πείτε 
με δυο λόγια τι είναι το πρόγραμμα φιλαναγνωσίας ? 

Δε θα έλεγα «η πρώτη» αλλά από τις πρώτες σίγουρα. Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται στην επίσκεψη του συγγραφέα και λειτουργεί σε πρώτη φάση ως δέλεαρ για να διαβάσουν τα παιδιά ένα βιβλίο και σε δεύτερη φάση ως μέσον επικοινωνίας με τη λογοτεχνία γενικότερα.


5.Τι είναι αυτό που θα κάνει τα παιδιά μας να αγαπήσουν ο βιβλίο?

Η εξοικείωση με το βιβλίο από τα γενοφάσκια τους.


6. Τα παιδικά βιβλία σας είναι προσαρμοσμένα στο σήμερα, διακρίνω δηλαδή ένα ρεαλισμό . Θεωρείτε ότι αλλάζοντας οι εποχές οι δράκοι και οι βασιλοπούλες είναι ξεπερασμένες?

Δεν ξεπερνιούνται οι δράκοι και οι βασιλοπούλες. Άλλωστε, εξακολουθούν να υπάρχουν στην πραγματική ζωή κι αυτό λένε τα δικά μου βιβλία. ..


7. Ποιό παιδικό σχόλιο δεν θα ξεχάσετε ποτέ? 

Ένα που έγινε στην αρχή της σταδιοδρομίας μου. Ένας πιτσιρίκος, αφού διάβασε το «Ένα γεμάτο μέλια χεράκι», είπε στη μαμά του «Αυτό είναι σαν να το έγραψα εγώ!!». Σημειωτέον, αυτό το βιβλίο έχει πρωτοπρόσωπη γραφή με αφηγητή έναν πιτσιρίκο στην ηλικία εκείνου που το σχολίασε.


8. Οι χαρακτήρες των ηρώων σας είναι εντελώς φανταστικοί ή σας εμπνέει κάποιο υπαρκτό πρόσωπο?

Ακόμη και οι φανταστικοί χαρακτήρες μου έχουν στοιχεία πραγματικών ανθρώπων που γνώρισα με τον άλφα ή βήτα τρόπο.


9. Υπάρχει κάποιο βιβλίο σας που το αγαπάτε περισσότερο?

Όλα τα βιβλία μου είναι παιδιά μου και ως μαμά τους δεν ξεχωρίζω κανένα.


10. Το νέο σας βιβλίο « Γυναίκα Μπονσάι» έχει ήδη συζητηθεί και αγαπηθεί πολύ από τον κόσμο, τόσο που το καθιστά υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών 2012. Είναι ένα φεμινιστικό βιβλίο όπως πιστεύουν πολλοί ή έχει και διαφορετικές προεκτάσεις?

Παρά τον τίτλο του, δεν είναι φεμινιστικό βιβλίο. Το θέμα του αφορά άντρες και γυναίκες, αφού άντρες και γυναίκες είμαστε «φυτά μπονσάι» που αναπτυσσόμαστε μέσα στη γλάστρα που λέγεται κοινωνία. Όλους μας κλαδεύουν και περιορίζουν τις ρίζες μας.


11.Τι φοβάστε ότι θα αλλάξει με το κλείσιμο του ΕΚΕΒΙ?

Τα σχολεία που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να καλέσουν συγγραφέα θα χάσουν ένα δοκιμασμένο μέσον προώθησης της φιλαναγνωσίας.


12. Θα δώσετε μια συμβουλή σ’ όλους εμάς που αγαπάμε τη γραφή και φοβόμαστε να τολμήσουμε ?

Πρώτα απ’ όλα θα πρέπει ν’ αποβάλετε το φόβο. Όταν αγαπάς τη γραφή, αυτή τις περισσότερες φορές σού δίνεται.


13. Πού μπορούμε να βρούμε όλοι μας «μαγικά αυτιά» , ώστε να “πετάξουμε” από τα προβλήματά μας?

Χα χα! Όσο ανεδαφικό κι αν ακούγεται, μπορούμε να «πετάξουμε» από τα προβλήματά μας μερικές φορές με λίγη μαγεία που λέγεται «καλή θέληση»...


14.Ο συγγραφέας είναι κολλητός φίλος με τη μοναξιά?

Δε γίνεται αλλιώς. Πρέπει να είναι μόνος για να μπει στον κόσμο της γραφής και όπου, φυσικά, δεν είναι καθόλου μόνος πια...


15. Τελικά κυρία Μάστορη μήπως ξέρετε «Πού πήγε το φεγγάρι απόψε;» 

Όποτε λείπει το φεγγάρι να ξέρετε ότι έχει έρθει σε μένα. Είμαστε φιλαράκια από τότε που ήμουν παιδί ακόμη. Η Αφροδίτη στο βιβλίο που αναφέρατε είμαι εγώ...


16. Πόσο διαφορετικό είναι να γράφεις για παιδιά από το να γράφεις για ενήλικες?

Όταν γράφεις για παιδιά δεν αρκεί να έχεις λογοτεχνική πένα αλλά και να έχεις διατηρήσει μέσα σου ζωντανό το παιδί που ήσουν κάποτε, ώστε να μπορέσεις να υιοθετήσεις την παιδική σκέψη στο γραπτό σου.


17. Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει τις πωλήσεις των βιβλίων ή παρατηρείτε στροφή σε πιο ποιοτικούς δρόμους?

Ναι, έχει επηρεάσει πολύ τις πωλήσεις των βιβλίων. Η φιλαναγνωσία ήταν που ήταν σε χαμηλά επίπεδα εδώ στην Ελλάδα, τώρα ήρθε η οικονομική κρίση και την έριξε ακόμη πιο κάτω. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η κατάσταση θα φέρει αναβάθμιση στην ποιότητα της παραγωγής βιβλίων. Πολύ φοβάμαι ότι οι εκδότες δε θα ρισκάρουν πια με ποιοτικά βιβλία αλλά θα επικεντρωθούν σε πιο ευκολοχώνευτα κι εμπορικά...






Σία Χαλκιά


για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε το blog της :http://voulamastori-paidika-vivlia.blogspot.gr/
και τη σελίδα της στο facebook:http://goo.gl/fX4be


λίγα λόγια για το ποια είναι η  Βούλα Μάστορη (κλεμμένα) από το προσωπικό της blog ...

Η Βούλα Μάστορη, υποψήφια για το διεθνές Βραβείο Άντερσεν 2008, υπηρετεί την παιδική λογοτεχνία από το 1974 κι έχει στο ενεργητικό της πάνω από 40 βιβλία μέχρι τώρα για παιδιά και δυο για ενήλικες ('Το παραμύθι των ψυχών' και 'Γυναίκα μπονσάι'). Ανήκει στους συγγραφείς που ανανέωσαν την ελληνική θεματολογία της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας. Τα έργα της διακρίνονται από το ρεαλιστικό στοιχείο και από μια φεμινιστική διάθεση. Έχει βραβευτεί από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, το Υπουργείο Πολιτισμού και έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας και αναγραφή στο Διεθνή Τιμητικό Πίνακα IBBY. Αποσπάσματα βιβλίων της διδάσκονται στα αναγνωστικά και ανθολόγια πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Εργογραφία

Παραμύθια-Διηγήματα
1. "Με λένε Αλέξη", εκδόσεις Παπαδόπουλος 1975 (εξαντλημένο)
2. "Στα φτερά της Μέλισσας – Στη Γη με τα Μυρμήγκια", εκδόσεις Παπαδόπουλος 1977, Έπαινος Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 1977(εξαντλημένο)
3. "Ένα γεμάτο μέλια χεράκι", εκδόσεις Κέδρος 1978, Κρατική Τιμητική Διάκριση 1979, εκδόσεις Πατάκης 2000
3. "Εκείνη τη φορά", εκδόσεις Κέδρος 1981, εκδόσεις Πατάκης 1999
4. "Θόδωρος ο Αυτιάς Νο 1", εκδόσεις Κέδρος 1983 (εξαντλημένο)
5. "Θόδωρος ο Αυτιάς Νο 2", εκδόσεις Κέδρος 1986 (εξαντλημένο)
6. "Η Ψυλλοελένη", εκδόσεις Νεφέλη 1987, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2000, εκδόσεις Πατάκης 2007
7. "Πού πήγε το φεγγάρι απόψε;", εκδόσεις Γνώση 1988, εκδόσεις Πατάκης 1998
8. "Απορίες παιδιών – Θάλασσα", ΑΣΕ 1988, Βραβείο Ε.Ο.Υ.Δ.Α.Α. στο Διεθνές Φεστιβάλ Υποβρύχιας Φωτοκινηματογράφησης 1988, εκδόσεις Ελληνικά
Γράμματα 1998
9. "Απορίες παιδιών – Γη", ΑΣΕ 1989, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 1998
10. "Απορίες παιδιών – Ηλεκτρισμός", ΑΣΕ 1990, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 1999
11. "Απορίες παιδιών – Φως", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 2000
12. "Ο χιονάνθρωπος πήρε τη μαμά", εκδόσεις Πατάκης 1999, Βραβείο Κύκλου
Ελληνικού Παιδικού βιβλίου 2000, Αναγραφή στο Διεθνή Τιμητικό Πίνακα ΙΒΒΥ 2001
13. "Φεγγαροϊστορίες – Στον έβδομο ουρανό", εκδόσεις Πατάκης 2000
14. "Φεγγαροϊστορίες – Το φεγγαράκι είναι τιμωρία", εκδόσεις Πατάκης 2000
15. "Φεγγαροϊστορίες – Χάθηκαν οι φεγγαρακτίνες", εκδόσεις Πατάκης 2000
16. "Φεγγαροϊστορίες – Στα χέρια του μάγου", εκδόσεις Πατάκης 2000
17. "Φεγγαροϊστορίες – Στον κήπο των φεγγαριών ", εκδόσεις Πατάκης 2001
18. "Μια προσευχή στον Αϊ-Βασίλη", εκδόσεις Πατάκης 2001
19. "Τα μαγικά μου αυτιά", εκδόσεις Πατάκης 2002
20. "Μυθολογικά παραμύθια – Ο μικρούλης Δίας", εκδόσεις Πατάκης 2003
21. "Μυθολογικά παραμύθια – Ο μικρούλης Απόλλωνας", εκδόσεις Πατάκης 2003
22. "Μυθολογικά παραμύθια – Ο μικρούλης Ερμής", εκδόσεις Πατάκης 2003
23. "Το γιγαντοδαχτυλάκι του Λέανδρου", εκδόσεις Μίνωας 2004, εκδόσεις Λιβάνης 2011
24. "Δωριλένια", εκδόσεις Πατάκης 2005, Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας 2005
25. "Πώς έγινε η μαμά συγγραφέας", εκδόσεις Πατάκης 2010
26. "Το κουνιστό δόντι της Φρύνης", εκδόσεις Ψυχογιός 2012

Μυθιστορήματα
27. "Τ’ αυγουστιάτικο φεγγάρι", ΑΣΕ 1982, Έπαινος Εταιρείας Ελλήνων
Λογοτεχνών 1983, εκδόσεις Πατάκης 1999 (ξαναγραμμένο και με προσθήκη κειμένου)
28. "Ο καλεσμένος", εκδόσεις Γνώση 1983, εκδόσεις Ψυxογιός 1991 (εξαντλημένο)
29. "Στο γυμνάσιο", εκδόσεις Πατάκης 1991
30. "Ένα-Ένα-Τέσσερα, εκδόσεις Πατάκης 1993
31. "Κάτω απ’ την καρδιά της", εκδόσεις Πατάκης 1995
32. "Το ποτάμι ζήλεψε", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 1997, εκδόσεις Πατάκης 2003
33. "Αγάπες με ουρά", εκδόσεις Πατάκης 1999
34. "Μικροί χρονοταξιδιώτες – Χρίστος, το αγόρι που ταξίδεψε στο μέλλον", εκδόσεις Πατάκης 2005 (εξαντλημένο)
35. "Μικροί χρονοταξιδιώτες – Μελλόντια, το κορίτσι που γεννήθηκε στο μέλλον",
εκδόσεις Πατάκης 2006
36. "Το αγόρι των μελισσών", εκδόσεις Πατάκης 2006
37. "ΚουκΛίνα", εκδόσεις Πατάκης 2006
38. "Φι-Γάμα-Πι", εκδόσεις Πατάκης, 2008
39. "Ψίθυροι αγοριών", εκδόσεις Πατάκης 2009

Ποίηση
40. "Η Χώρα με τις δύο Πολιτείες και τις Μυγδαλένιες Κούνιες", εκδόσεις Κέδρος
1977, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα 1997, εκδόσεις Λιβάνης 2011

Θέατρο
41. "Κάποτε σε μια κυψέλη", εκδόσεις Κέδρος 1976, Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 1977 (εξαντλημένο)

Μυθιστορήματα για ενήλικες
42. "Το παραμύθι των ψυχών", εκδόσεις Πατάκης 2003/2010
43. "Γυναίκα μπονσάι", εκδόσεις Πατάκης 2012