Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γράφω. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γράφω. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016

Το όνειρο του σκιάχτρου από την θεατρική ομάδα ΘΟΒΑ



«Το όνειρο του σκιάχτρου» του Ευγένιου Τριβιζά είναι το νέο θεατρικό που θα μας παρουσιάσει η θεατρική ομάδα βιβλιοθήκης Αμαλιάδας ( ΘΟΒΑ) στο Λαζαράκειο Δημοτικό Μέγαρο.  Η πρεμιέρα είναι την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου και θα συνεχιστεί έως την Κυριακή 13 Νοεμβρίου ενώ παραστάσεις θα υπάρχουν επίσης από την Παρασκευή 18 έως και την Κυριακή 20 Νοεμβρίου.
Το έργο αφηγείται την ιστορία του Αχυρούλη, του σκιάχτρου που αντί να τρομάζει τα πουλιά, τ' αγαπάει και θέλει να πετάξει μαζί τους. Το έργο είναι ένα σύγχρονο παραμύθι που εστιάζει στην πάλη που κάνουμε όλοι μας να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας, να ξεφύγουμε από αυτά που μας συγκρατούν και να απελευθερωθούμε.
Το σκιάχτρο που είναι φτιαγμένο για φόβητρο των πουλιών, λαχταράει να γίνει σαν κι αυτά. Να πετάξει , να ξεκολλήσει από το χωράφι και να ελευθερωθεί. Το πιο όμορφο μήνυμα είναι πως τα πουλιά συμμερίζονται αυτή του την επιθυμία και τον βοηθούν, τον στηρίζουν και τον εμψυχώνουν.
Ο Τριβιζάς με την ευαισθησία και τη φαντασία που τον διακρίνει εμπλέκει καταστάσεις και χαρακτήρες που θυμίζουν πολύ την καθημερινότητά μας και ανάμεσα σε υπερβολές, απρόοπτα αλλά και συγκινητικές στιγμές, δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να καταλάβουν την ουσία της ζωής.

Το συγκεκριμένο έργο το έχω διαβάσει, το έχω παρακολουθήσει και γενικότερα το αγαπώ πολύ. Είναι μια καλή ευκαιρία να πάμε όλοι με τα παιδιά μας, να προβληματιστούμε , να διδαχτούμε και να στηρίξουμε αυτή την όμορφη προσπάθεια των συμπολιτών μας.
Από εμένα καλή επιτυχία στην ομάδα και καλή διασκέδαση σε όλους μας!!!

Σία Χαλικιά


υ.γ :

Σημείωμα του σκηνοθέτη από το πρόγραμμα:

Ένα σκιάχτρο στη σκηνή του Λαζαράκειου ! Τι γυρεύει σ ένα αστικό περιβάλλον ; Τα σκιάχτρα τα στήνουν μοναχά για φόβητρο των ελεύθερων πουλιών, αυτός είναι ο προορισµός τους. Πόσοι από μας δεν νιώθουμε μόνοι; δεμένοι έτσι …. σ’ ένα «πρέπει» ;;;; Όμως το σκιάχτρο του Ευγένιου Τριβιζά είναι τα «θέλω μας» είναι τα όνειρά μας … Το δικό μας σκιάχτρο άλλα λαχταρά. … θέλει να κινηθεί, να πετάξει, να υπάρξει, να δράσει ,να αγαπήσει και ν αγαπηθεί! Και τα πουλιά παίρνουν το µήνυµά του. Αισθάνονται την κρυφή ελπίδα του σκιάχτρου και το βοηθούν να πετάξει… γιατί τα όνειρα δεν σκοτώνονται ..νομίζουν κάποιοι ότι τα σκοτώνουν! Έτσι τους φαίνεται! Δεν πεθαίνουν τα όνειρα… Μόνο που πετάνε ψηλά..γιατί ο ουρανός είναι απέραντος …δεν έχει τέλος !!! Ευχαριστώ όλα τα παιδιά της ομάδας μας που βοήθησαν με τη ψυχή τους για το δικό μας πέταγμα. Ήταν πολλοί αυτοί που μας βοήθησαν για να τα καταφέρουμε . Τους ευχαριστούμε! Ελάτε μικροί μεγάλοι να βοηθήσουμε το κάθε «ασάλευτο» σκιάχτρο να αποκτήσει φτερά και να πετάξει. Και να πετάξουμε και μεις μαζί του. Χάρης Κότσιφας Σκηνοθέτης



Στην παράσταση εμφανίζονται:

Παπαγάλος Α: Γιώργος Χαραλαμπόπουλος
Παπαγάλος Β: Διονύσης Κομποστιώτης
Μικρά πουλάκια: Φώτης Σάκκος, Νίκος Νταλαμάρας, Γιώργος Νταλαμάρας, Βασίλης Αδαμόπουλος, Διονύσης Βλασόπουλος
Κυρ – Δίκανος: Στάθης Κοτσίφης
Σκιάχτρο: Ναντίν Αλ Ιμάντι
Τιτιβούε: Χαρά Μπέκιου
Τσιλιβήθρας: Αργυρώ Αντωνοπούλου
Τερτίπης: Ελένη Κορδαλή
Πουλιά: Γιάννα Γούναρη, Διονυσία Γιαννοπούλου, Ιωάννα Μωραΐτη
Μπαρμπα – Μπαρούτης: Παναγιώτης Ηλιόπουλος
Κυρ – Σφεντόνας: Θωμάς Μπαρλέτης
Κυρ – Ξόβεργας: Νίκος Κώνστας
Αρχιδικαστής: Ευτυχία Κυβρακίδου
Κατήγορος: Κωνσταντίνα Κλάδη
Δεσμοφύλακας Α: Ηλίας Καπετανάκος
Δεσμοφύλακας Β: Γιώργος Γεωργακόπουλος

Ενώ οι υπόλοιποι συντελεστές είναι:

Σκηνοθεσία: Χάρης Κότσιφας
Βοηθός σκηνοθέτη: Γεωργία Τσουμπελή, Ελένη Σκορδίλη
Σκηνογράφος: Διονύσιος Κοροντζής
Εκτέλεση σκηνικού: Διονύσης Κομποστιώτης και Διονυσια Γιαννοπούλου
Κουστούμια: Γιάννα Γούναρη, Νάντια Κότσιφα, Παναγιώτης Ηλιόπουλος
Κατασκευές: Παναγιώτης Ηλιόπουλος
Μουσική - Ενορχήστρωση: Γιώργος Χαραλαμπόπουλος, Τζίμης Τσαουσάκης
Επεξεργασία ήχου: Γεράσιμος Λούντζης
Χορογραφίες: Ελισάβετ Πέλκα
Μακιγιάζ: Νάντια Κότσιφα
Φωτογραφίες:
Ήχος – Φώτα: Γιάννης Αποστολόπουλος
Αφίσα: Ανδρέας Κοροντζής
Επιμέλεια προγράμματος: Ελένη Σκορδίλη, Παντελής Πανδής

Η φωτογραφία του αρθρου είναι  το σκηνικό της παράστασης και ανήκει στη θεατρική ομάδα.

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014

Liebster Award- ένα Bloggerοβραβείο


Με ξάφνιασε το μήνυμα της Χριστίνας …
Η Χριστίνα  έχει δημιουργήσει ένα υπέροχο μπλογκ το :Χρώμα  , όπου παρουσιάζει τις δημιουργίες της και μου απένειμε ένα βραβείο!
Ένα βραβείο που συνοδεύεται από ένα πολύ όμορφο παιχνιδάκι-γνωριμίας . 
Σκοπός του είναι να γνωρίσουμε τα μπλογκ που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και να γνωρίσουμε λίγα πράγματα για του δημιουργούς τους.


1.                    Ανέφερε 11 στοιχεία για τον εαυτό σου
2.                    Απάντησε στις 11 ερωτήσεις που σου υπέβαλλε αυτός που σου χάρισε το βραβείο
3.                    Βράβευσε το πολύ 11 ιστολόγια (με λιγότερο από 200 αναγνώστες) και ειδοποίησέ τους
4.                    Υπέβαλλε 11 ερωτήσεις σε αυτούς που βραβεύεις


1.                    Είμαι γυναίκα
2.                    Αγαπώ την οικογένειά μου
3.                    Αγαπώ τη φωτογραφία
4.                    Είμαι αισιόδοξη
5.                    Διαβάζω πολύ
6.                    Μου αρέσει να μαθαίνω
7.                    Μαθαίνω πολύ εύκολα
8.                    Μ αρέσει να γελάω και να γελούν και όλοι δίπλα μου
9.                    Λατρεύω τα ταξίδια
10.                 Θέλω να ακούγεται μουσική όπου βρίσκομαι
11.                 Ανησυχώ πολύ γι αυτούς που αγαπώ



Οι 11 ερωτήσεις της Χριστίνας που πρέπει να απαντήσω:

1.              Αγαπημένο χρώμα;
            Δεν έχω αγαπημένα χρώματα. Ανάλογα τη μέρα αγαπώ και περισσότερο και κάποιο διαφορετικό.
2.              Αγαπημένη ταινία;
                   Ούτε αγαπημένη ταινία έχω. Μου αρέσει να περιμένω πάντα το επόμενο έργο που θα με κάνει να συγκινηθώ ή να γελάσω.
3.              Αγαπημένο βιβλίο;
           Το βιβλίο της ανησυχίας του Φερνάντο Πεσσόα , πιστεύω ότι είναι ένα από τα βιβλία που θα διάβαζα ξανά και ξάνα.
4.              Καφές ή τσάι;
           Το καφεδάκι μου δεν το αλλάζω με τίποτα.
5.              Ποιο ήταν το πιο πρόσφατο ταξίδι σου;
          Το τελευταίο μου ταξίδι και το πιο ενδιαφέρον ήταν στη Ν.Υ.
6.              Ποιο ονειρεύεσαι να είναι το επόμενό;
                       Δεν θα έλεγα όχι με τίποτα στην εξερεύνηση ενός εξωτικού νησιού…ας είναι όποιο θέλει.
7.              Αγαπημένη μυρωδιά των παιδικών σου χρόνων;
            Φρεσοτηγανισμένες πατάτες με ρίγανη…είχα φάει τόνους , όταν ήμουν μικρή.
8.              Ποιο ιστορικό πρόσωπο θα ήθελες να καλέσεις για γεύμα;
            Χμ…Πιστεύω το Σωκράτη.
9.              Πες ένα φαγητό και ένα γλυκό που θα του έφτιαχνες
            Θα έφτιαχνα ολόκληρο μπουφέ με φαγητά και γλυκά , ώστε να μείνει ώρες ατέλειωτες να κουβεντιάζουμε.
10.           Ποιο θεωρείς το καλύτερο στοιχείο της εμφάνισής σου;
            Ξέρω ΄γω; Τα μάτια μου;
11.           Και ποιο το μεγαλύτερο ταλέντο σου;
             Το να ξεπερνάω τις δύσκολες καταστάσεις με το χιούμορ.





Οι δικές μου ερωτήσεις:

1.        Γιατί δημιούργησες αυτό τον ιστότοπο;
2.        Πιστεύεις ότι υπάρχουν έστω και λίγοι που το έχουν αγαπήσει ;
3.        Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;
4.        Έχεις κάποιο χόμπι ;
5.        Θα μου πεις μου ένα από τα όνειρά σου;
6.        Έχεις κάνει κάποιο όνειρό σου πραγματικότητα;
7.        Τι έκανες παιδί και τώρα δεν μπορείς να κάνεις ;
8.        Θα μου πεις 3 καλά στοιχεία που πιστεύεις ότι έχεις ;
9.        Θες να μου πεις και 3 σου ελαττώματα ;
10.     Γενικά είσαι ικανοποιημένος από αυτό που είσαι;
11.     Έχεις φίλους;

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

Ορθόδοξη Θεολογία-Τελείωσε το κατηχητικό;



   Ένα από τα μαθήματα που παρακολούθησα φέτος στη Φιλοτεχνική ήταν και η «Ορθόδοξη Θεολογία». Ολοκληρώνοντας αυτό το εξάμηνο θα ήθελα να πω δυο λόγια για το μάθημα αυτό , εξηγώντας  ταυτόχρονα και σε πολλούς φίλους μου , τη θεματολογία και τον τρόπο διδασκαλίας του, μιας και  με ρωτάνε πειράζοντάς με : Τελείωσε το κατηχητικό;
   Ο κορμός των μαθημάτων ήταν η ανάλυση του Συμβόλου της Πίστεως. Το «Πιστεύω» όπως έχουμε συνηθίσει να το λέμε όλοι μας. Μα θα μου πείτε : Τώρα περίμενες βρε Σία να μάθεις το Πιστεύω; Ακόμα και τα μικρά παιδιά το γνωρίζουν.
   Συμφωνώ!!! Κι εγώ ήξερα να το λέω. Δεν είχα καταλάβει όμως ότι ένα τόσο μικρό κείμενο ή προσευχή , όπως λένε και τα παιδιά, περιλαμβάνει όλη την πίστη μας . Είναι στην ουσία μια ομολογία. Με βάση δε, τα λεγόμενα του δασκάλου μας κάναμε μια δογματική, θεολογική και πρακτική ανάλυση.
   Ξεκινώντας το πρώτο μάθημα , ξαφνιάστηκα στο άκουσμα της ανακοίνωσης : Σήμερα θα ασχοληθούμε με την πρώτη λέξη. Τη λέξη ΠΙΣΤΕΥΩ.
   Αναρωτήθηκα : Τι στο καλό; Ποιος δεν ξέρει τι σημασία μιας απλής λέξης;
Έλα μου όμως που δεν είναι μόνο ορθογραφικό ή ετυμολογικό το θέμα; Το θέμα είναι τι εννοείς πραγματικά λέγοντάς το. Τι ομολογείς ξεκινώντας έτσι. Τι άλλο υπάρχει πίσω από αυτό. Να μην μακρηγορώ μας πήρε 4 δίωρα μαθήματα.
   Μη φανταστείτε όμως ότι αναφέρομαι σε μαθήματα τύπου διαλέξεων. Κάθε άλλο!
Φιλική διάθεση, απλός και κατανοητός λόγος, άμεση επεξήγηση των αρχαίων κειμένων, σχεδιαγράμματα και επισκέψεις σε ναούς ήταν ο τρόπος που μας προσέγγισε ώστε η επιστημονική τεκμηρίωση να γίνει σ΄ εμάς πιο προσιτή.
   Η πρώτη ώρα των μαθημάτων ασχολήθηκε λοιπόν με αυτό το θέμα. Η δεύτερη ώρα ασχολήθηκε με τη συζήτηση ερωτήσεων που θέσαμε εμείς. Μια απορία που είχε ο καθένας μας από παιδί. Μια απορία που του δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Κάτι που είχε ακούσει και δεν ήταν σίγουρος γα την ορθότητά του. Με ηρεμία και υπομονή ο κ. Γκρίλλας κατάφερε να μας μεταδώσει δύσκολες έννοιες και να μας βοηθήσει να ξεσκαρτάρουμε μόνοι μας θέματα που ίσως να είχαμε μπερδεμένα στο μυαλό μας. Αυτό που μου έμεινε περισσότερο απ΄ όλα είναι ότι η αλήθεια βρίσκεται μέσα από τα κείμενα της Αγίας Γραφής. Διαβάζοντάς τα μπορούμε όλοι μας να κατανοήσουμε και να απαντήσουμε στα πάντα  Αρκεί να το θέλουμε.
   Επιχειρώντας λοιπόν μια ουσιαστική εμβάθυνση στο γνωστικό αντικείμενο της Ορθόδοξης Θεολογίας καταφέραμε (κατά τη γνώμη μας πάντα) να ψηλαφίσουμε την αλήθεια με όλες της της προεκτάσεις τόσο στο θεολογικό της κομμάτι όσο και στην καθημερινότητά μας.

 Από μένα, ένα ευχαριστώ στον κ. Βασίλη Γκρίλλα για τη διάθεσή του να εξηγήσει δύσκολες έννοιες σε ανθρώπους, που δεν είχαν πρωτύτερα άλλη επαφή με το αντικείμενο και ένα μπράβο στη Φιλοτεχνική που είναι ανοιχτή και φιλόξενη σε κάθε είδους αναζητήσεις!

Σία Χαλικιά.




Υ.γ.
Πληροφορίες για το Βασίλλη Γκρίλα, βρήκα  στον τόμο 5 (2010), στ. 248  της Μ.ΟΧ.Ε .(Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια) .

Γκρίλλας Βασίλειος του Αναστασίου. Θεολόγος/Δογματολόγος.
Γεννήθηκε στον Πύργο του Νομού Ηλείας το 1972. Aπόφοιτος της Ανωτέρας Εκκλησιαστικής Σχολή Αθηνών (1994)  και του Τμήματος Θεολογίας της  Θεολογικής Σχολής Αθηνών, επιλέγοντας την επέκταση των σπουδών του στο Τμήμα Θεολογίας, όπου σήμερα εκπονεί διδακτορική διατριβή στο γνωστικό αντικείμενο της Δογματικής Θεολογίας. Είναι ήδη κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών (master) του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του ΕΚΠΑ στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο. Η άριστη διπλωματική εργασία του με θέμα  «Η ανθρωπολογία του Πελαγιανισμού, Προπατορικό αμάρτημα και Σωτηρία», είναι πρωτότυπη και στηρίζεται σε πηγαίο, κυρίως λατινόγλωσσο υλικό. Παράλληλα ασχολήθηκε επαγγελματικώς με την Διαχείριση Ανθρωπίνων πόρων (Human Resources), και την Πολιτική Ποιότητας (Quality management). Σήμερα κατέχει θέση Chief Operation Officer (COO) σε όμιλο επιχειρήσεων. Είναι  πιστοποιημένος εκπαιδευτής στους φορείς Δια Βίου Μάθησης (Γενικό Υπομητρώο Εκπαιδευτών Ενηλίκων και Υπομητρώο Εκπαιδευτών Επαγγελματικής Κατάρτισης ΑΕ) και στους αντίστοιχους φορείς απασχολήσεως εργατικού δυναμικού.  Είναι συντάκτης πολλών άρθρων και μελετών. Κυριότεροι τίτλοι: Δογματική Θεώρηση των Πρακτικών της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου, Η έννοια του χρόνου,  Η έννοια του μαρτυρίου, Το μυστήριο της Ιερωσύνης, Ο Άγνωστος Χριστός του Ινδουισμού, Προσέγγιση του έργου  του Raimudo Panikkar, Θεολογική Προσέγγιση των άρθρων :1. ALAN RACE: “Theology of Religions in Change: Factors in the Shape of a Debate. “ 2.  PAUL HEDGES:  “A Reflection on Typologies: Negotiating a Fast-Moving Discussion.”,  Η Θεολογία του πολιτισμού κατά τον Paul Tillich, To Πρόσωπο του Χριστού στο Κοράνιο,  Η οντολογική διάσταση της Πλωτινικής Ηθικής, (Φιλοσοφία), Η αυτοσυνειδησία του Εγώ στον J.G. Fichte, O ορίζοντας της Ελληνικής Θρησκευτικότητας,“FEAR OF FEELINGS” by NORMAN D. COTTERELL, Ph, D. Ανάλυση με δεδομένο την Γνωσιακή Ψυχολογία, Κλωνοποίηση – Μεταμόσχευση – Μετάγγιση - Υποβοηθούμενη  Αναπαραγωγή : Βιοηθικές προσεγγίσεις, Η θεολογική σημασία της “Νέας Ανθρωπολογίας της Θρησκείας” του Ernst Bloch, Εικονογραφικοί κύκλοι της Σωσάννας στο Μεσαίωνα μέχρι το 16ο αιώνα, Υπερρεαλισμός: Ανδρέας Εμπειρίκος – Νίκος Εγγονόπουλος,  Η Οικονομία της Εκκλησίας στο Πρόσωπο του Χριστού-Χριστολογική προσέγγιση της Εκκλησιαστικής Οικονομίας, Η Θεολογία ως απάντηση στην υπέρβαση των οικονομικών και κοινωνικών αδιεξόδων του σύγχρονου ανθρώπου, Η προδοσία της μεταμέλειας και η σωτηρία της μετανοίας, Καιρός και Αιώνιος Λόγος. Η συναρμογή της εσχατολογικής θεολογίας με τη σύγχρονη κοινωνική εξέλιξη, Η Συνοδική Επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων Σωφρονίου προς τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Σέργιο το 634 μ.Χ., Η μεταβολή των θρησκειών στο θεολογικό περιβάλλον και οι τυπολογίες στην θεολογία των θρησκειών-Κριτική θεώρηση των θέσεων τωνAlan Race & Paul Hedges στο έργο «Christian Approaches to Other Faiths», Η αρετήτης Διάκρισης, Χριστός Ανέστη! Πότε, πού και πως;, κ.α.


Κυριακή 17 Μαρτίου 2013

27 λόγοι να επισκεφτείς την Κουρούτα


1. Έχει τις καλύτερες και μεγαλύτερες παραλίες τις ηπειρωτικής Ελλάδας (και με γαλάζιες σημαίες παρακαλώ).

2. Μπορείς να απολαύσεις ένα από τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα της Ελλάδας.

3. Δεν χρειάζεται να πάρεις καράβι ή αεροπλάνο για να φτάσεις, οπότε τα έξοδα μετακίνησης είναι μικρά.

4. Υπάρχουν δεκάδες καταλύματα μικρά και μεγάλα.

5. Έχει οργανωμένες παραλίες, οπότε δεν χρειάζεται να κουβαλάς ομπρέλες και καρεκλάκια.

6. Έχει πολλά καφέ πάνω στο κύμα για να απολαύσεις αναψυκτικά, χυμούς, παγωτά.

7. Υπάρχουν αρκετά εστιατόρια, ψαροταβέρνες μεζεδοπωλεία ώστε να μην καταναλώνεις χρόνο στο μαγείρεμα.
8. Υπάρχουν αρκετά κάμπινγκ για πιο οικονομική διαμονή.

9. Ανάλογα την εποχή, μπορείς να διασκεδάσεις στα διάφορα μαγαζιά ακούγοντας κάποια από τα πιο γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής.

10. Αν σ' αρέσει η παράδοση, θα βαρεθείς να πηγαίνεις στα πανηγύρια.

11. Αν σ' αρέσει η τέχνη, μπορείς να παρακολουθήσεις τα πιο γνωστά έργα στο θέατρο της Αρχαίας Ήλιδας ή στο θέατρο Φλόκα.

12. Αν σ’ αρέσουν οι συναυλίες στα ίδια μέρη καθώς και στα στάδια της γύρω περιοχής ή στο κάστρο της Κυλλήνης, θα έχεις την ευκαιρία να τα ακούσεις όλα.

13. Αν είσαι σινεφίλ έχουμε και θερινά σινεμά, μέσα στο δάσος.
14. Αν είσαι πιο «χύμα» τύπος, κάθε βράδυ έχει beach party.
15. Αν είσαι φυσιολάτρης, σε μισή ώρα θα μπορείς να πας στο δασικό σύμπλεγμα Κάπελης-Φολόης με μέσο ύψος600 μέτρα που είναι ένα πλούσιο οικοσύστημα με πλούσια χλωρίδα και πανίδα.
16. Αν φτάσεις εκεί θα πάς σίγουρα και στη Λαμπεία (Δίβρη), που είναι ένα τα ωραιότερα ορεινά χωριά για φαγητό.
17. Μπορείς να περπατήσεις κατά μήκος της Νέδας και να κάνεις και το μπανάκι σου στον καταρράκτη της.
18. Αν σ’ αρέσει η ιστορία, μπορείς να ξεναγηθείς στην Αρχαία Ολυμπία.
19. ή στην Αρχαία Ήλιδα.
20. ή στον Επικούρειο Απόλλωνα.
21. Αν είσαι κολλημένος με τη θρησκεία, θέλεις πολλές Κυριακές για να εκκλησιαστείς είτε στα εξωκλήσια, είτε στα διάφορα μοναστήρια (κάποια από αυτά υπάρχουν από τους Βυζαντινούς χρόνους).
22. Αν βαριέσαι τη στασιμότητα, «πετάγεσαι» για μια μονοήμερη εκδρομούλα στη Ζάκυνθο.
23. Αν είσαι «σκαφάτος», μπορείς να βολευτείς στο γραφικό λιμανάκι του Παλουκίου, ή στο Κατάκολο , ή στην Κυλλήνη.
24. Είσαι πολύ άνετος; Έλα με το αεροπλάνο… Στον Άραξο άρχισαν οι αφίξεις πολιτικών αεροπλάνων.
25. Αν σ’ αρέσει το θαλάσσιο σκι, θα συναντήσεις πολλούς φίλους του είδους στη λουτρόπολη του Καϊάφα.
26. Αν είσαι τυχερός , μπορεί να συναντήσεις και χελώνες Καρέτα – Καρέτα .
27. Άσε που θα φας τα πιο φρέσκα καρπούζια, πεπόνια, ντομάτες και πατάτες…



Έλα, πες την αλήθεια… έχεις όρεξη να διαβάσεις κι άλλα;

Σία Χαλικια



το κείμενο έχει δημοσιευτεί και στο voices.gr



Tα κούλουμα όπως τα θυμάμαι.



Το πιο σημαντικό τότε ήταν ο χαρταετός!!!!!!
Αααα!!!!!!!!!  Έπρεπε να έχουμε τον ομορφότερο , το μεγαλύτερο  και μάλιστα να μπορέσουμε να τον φτάσουμε πιο ψηλά απ΄ όλους !
Δυο μέρες πριν ξεκινούσε ο πατέρας μου να ψάχνει για τα καλύτερα , τα πιο ίσια , τα πιο γερά και τα πιο ξερά καλάμια .Στο μεταξύ είχε αγοράσει πολλές χρωματιστές κόλλες για να διαλέξουμε πως θα συνδυάσουμε τα χρώματα. Αδειάζαμε το μεγάλο τραπέζι και κάναμε το σπίτι εργαστήρι. Τα αγόρια συνήθως έκαναν τα πιο δύσκολα, ενώ εγώ  θυμάμαι να κάθομαι με το ψαλιδάκι να κόβω αυτιά και ουρές από τα υπολείμματα  και να περνάω με προσοχή ένα πλούσιο στρώμα κόλλας όπου μου έλεγαν  . Και δώστου μέτρημα τα ζύγια και δώστου μέτρημα η ουρά και φτιάξε γερό τον κόμπο  στην καλούμπα.. Μετά τα βασικά και με ένα διαφορετικό χρώμα κολλούσαμε  τα αρχικά μας επάνω…τι στο καλό…5-6 χρώματα υπήρχαν κι όλοι μοιάζανε, να τον μπερδεύαμε? Στο τέλος ,ήταν οι σπάγκοι, μη σου πω ότι είχαμε κανα 5άρι να ενώσουμε …εκεί όλο το απόγευμα να τους ξετυλίξουμε προσεκτικά , να τους ενώσουμε και ξανά μάζεμα…Ερχόταν το κουβάρι και γινόταν ολόκληρη κουμούτσα .
Η μανά μου από την άλλη αγόραζε τόσα πράματα να φάμε , που λες κα θα κρατούσε η Δευτέρα μια βδομάδα …Μετά καταλαβαίναμε ότι θα μαζευόταν όλο το σόι. Τι ταραμά για ταραμοσαλάτες, τι χταποδάκια  που τα ΄κανε ξιδάτα , τι κουκιά και φασόλια νερόβραστα, τι πατατοκολόκυθα, χαλβάδες , μαρούλια , όλα εκείνα που σιχαίνονται τα παιδιά δηλαδή … Το καλύτερο ήταν οι λαγάνες!!! Έπιανε προζύμη από το βράδυ, ξυπνούσε όλη νύχτα να ζυμώσει, για να γίνουν και το πρωί που ξυπνούσαμε μύριζε όλο το σπίτι!
Εμείς τρέχαμε έξω να βεβαιωθούμε ότι έχει καλό καιρό . Ντυνόμαστε και βοηθούσαμε να φορτώσουμε τα πράγματα στ΄ αμάξι. Πού να ξεμπερδέψουμε με τόσα τζάτζαλα? Τρείς φορές πρέπει να γεμίζαμε το φιατάκι να τα πάμε στην εξοχή από πολύ πρωί μην τύχει κι έρθουν οι φίλοι και δε μας βρουν εκεί. Εκεί παρατάγαμε τους μεγάλους να τακτοποιούν και τρέχαμε να βρούμε τα παιδιά της γειτονιάς , να δούμε αν ήταν καλός ο δικός τους αετός . Καλά δεν το συζητώ ότι ποτέ δεν έτυχε να έχεις άλλος καλύτερο…
Ο πατέρας μου ,από τα πρώτα που έκανε, ήταν να κουβαλάει έξω καρέκλες και τραπέζια και να συνδέσει τη μπαλαντέζα για να παίζει το κασετόφωνο. Κασέτες είχαμε πολλές , αλλά τέτοιες μέρες βάζαμε μόνο δημοτικά και μετά τα πρώτα κρασάκια, πήγαινε το λαϊκό σύννεφο.
Όλοι εμείς (τα παιδιά)  μαζί με φίλους και ξαδέρφια  τρέχαμε στα χωράφια , μακριά από δέντρα  , βάζαμε το δάχτυλο στο στόμα να δούμε μετά αν έχει αρχίσει να σηκώνει καθόλου αεράκι και προς τα πού κι αρχίζαμε το τρέξιμο . Η φωνή στον ουρανό… Τώραααααααααα άκουγες κάθε λίγο και τα πόδια έφταναν στο κεφάλι . Όταν έφτανε ψηλά δε σου λέω τι γινότανε. Άρχιζε ο τσακωμός και η γκρίνια . όλο εσύ θα τον κρατάς? Δικός σου είναι μόνο? Και : μαμάάάάάάάάάάά΄, πέστουυυυυ.  Τα χέρια το βράδυ από τους σπάγκους ήταν γεμάτα καρούλια. Εκεί άκουγες κρατά γεράααααα  και το άλλο το γνωστό αμόλα καλούμπαααααααααααααα
Της τρελής . Τελειώναμε όταν έπεφτε ο ήλιος  κατάκοποι και κατάευχαριστημένοι!
Γι΄ αυτό αύριο, μη την δούμε όλοι πάλι ουζάκι και πλατεία…
Άσχημα θα ΄τανε να το ξαναζήσουμε όλο αυτό και γιατί όχι ,μετά από καμία 20αριά χρόνια και τα παιδιά μας να μπορούν να θυμούνται κάτι ανάλογο?
Αμόλα καλούμπα λοιπόν! J