Θεατρική ομάδα Ερασιτέχνες: 3η χρονιά παιδική παράσταση

 «Παραμύθια και …αλήθειες..!!!»  είναι ο τίτλος της  παιδικής παράστασης που θα  μας παρουσιάσει φέτος η θεατρική ομάδα Ερασιτέχνες . Το έργο είναι βασισμένο στα παραμύθια της Μαρίνας Γιώτη ενώ τη διασκευή και τη σκηνοθεσία του για το θέατρο έχει κάνει ο Χάρη Κότσιφας.  

Το θέατρο βοηθάει στην καλλιέργεια του ανθρώπου και είναι ένας από τους ωραιότερους τρόπους ψυχαγωγίας. Τα παιδιά  με την αθωότητα που διαθέτουν μπορούν να διακρίνουν σ΄ ένα έργο το καλό και το κακό, να παραδειγματιστούν, να ταυτιστούν, να διδαχτούν και να καλλιεργήσουν την κριτική τους σκέψη.  Τα παραμύθια δε, εξάπτουν τη φαντασία και την περιέργειά τους.

Πώς αντιμετωπίζει η ομάδα Ερασιτέχνες την ευθύνη αυτή; Γιατί επιλέγει το παιδικό θέατρο; Φοβάται την κριτική των παιδιών;  Μια όμορφη συζήτηση για όλα αυτά κάναμε με τον κ. Χάρη Κότσιφα και  σας την παρουσιάζω παρακάτω.

 Πείτε μας δυο λόγια για το τι πρόκειται να παρακολουθήσουμε στη φετινή σας παράσταση.

Σαν ομάδα πιστεύουμε πως το παραμύθι εκτός από το ότι διασκεδάζει , διδάσκει αλήθειες της ζωής. Φέτος είχα την χαρά να γνωρίσω την συγγραφέα παιδικών παραμυθιών κ. Μαρίνα Γιώτη. Με χαρά μού έδωσε το δικαίωμα να διασκευάσω για το θέατρο δυο από τα καταπληκτικά έργα της .

Πρόκειται λοιπόν να ανεβάσουμε δυο πολύ γνωστά παραμύθια που έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές σε όλο τον κόσμο και δίνουν αλήθειες της ζωής.   Και οι αλήθειες της ζωής δεν είναι μόνο για τα παιδιά , αλλά  είναι και για εμάς τους μεγάλους «τα μεγάλα παιδιά». Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι τα παραμύθια ξεκίνησαν ως ιστορίες για ενήλικες, όπου τα παλιά τα χρόνια τις διηγούνταν γύρω από μια φωτιά για να διασκεδάσουν και να διδαχθούν από τα «παθήματα» των άλλων. Δεν θα μείνουμε όμως στα κλασικά παραμύθια μόνο ,αλλά θα αναζητήσουμε μαζί με τους μικρούς και μεγάλους φίλους μας κάποιες άλλες αλήθειες για τους ήρωες των παραμυθιών, αμφισβητώντας αν θέλετε  τις ιστορίες όπως τις ξέρουμε και βάζοντας τα μικρά, αλλά και τα μεγάλα  παιδιά, να ανακαλύψουν μια άλλη αλήθεια.

 Συνεχίζετε και φέτος με παιδική παράσταση. Θεωρείτε ότι είναι πιο εύκολο ή πιο δύσκολο κοινό τα παιδιά;

Συνεχίζουμε για 3η χρονιά μ ένα  παιδικό έργο . Το παιδικό θέατρο είναι πολύ πιο δύσκολο γιατί απευθύνεσαι σε θεατές πολύ δύσκολους κριτές . Είναι αγνές ψυχές που υποστηρίζουν με πάθος το αληθινό. Δεν μπορείς να τα κοροιδέψεις με ψέματα.  Για να το πετύχουμε αυτό ξαναγίνομαστε παιδιά. Τα παιδιά μάς   δίνουν ενέργεια και χαρά. Αν είσαι αληθινός, τα παιδιά ανταποκρίνονται με ένα μαγικό τρόπο! Δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο στον κόσμο των ενηλίκων… Η ευθύνη είναι τεράστια και γι’ αυτό όσοι ασχολούμαστε με το παιδικό θέατρο θα πρέπει να φιλτράρουμε προσεκτικά την κάθε λέξη, την κάθε εικόνα. Το παιδικό  Θέατρο έχει μεγάλες απαιτήσεις και λανθασμένα κάποιοι νομίζουν ότι είναι κάτι εύκολο.

 Κάθε παραμύθι έχει κι ένα ηθικό δίδαγμα. Από αυτό τι θα¨ μείνει¨ στα παιδιά;

Τα παιδιά θα μάθουν να «διαβάζουν» κρυφά μηνύματα πίσω από τις λέξεις και ότι σε κάθε περίπτωση  πρέπει να ερευνούν, να το ψάχνουν, είτε το πιστεύουν είτε όχι. Τα παιδιά θα μάθουν να αγαπούν τον εαυτό τους και να μην τα νοιάζει  τι θα πει κόσμος!! Και όπως λέμε σε κάποιο σημείο του έργου μας … « Εμείς, ξέρουμε ποιοι είμαστε!! καλοί η κακοί, ψηλοί η κοντοί…. έξυπνοι ή λιγότερο έξυπνοι, όμορφοι η λιγότερο όμορφοι…. Δεν είχε καμιά σημασία τι πιστεύει ο κόσμος!!!Μιλάμε  επίσης για το κυνήγι του ανεκπλήρωτου, τη μαγεία της αγάπης και τη δύναμη της θέλησης που μαθαίνει στα παιδιά να έχουν αυτοπεποίθηση και να μην περιμένουν από τους άλλους μαγικές λύσεις, γιατί η μαγεία που χρειάζονται βρίσκεται μέσα τους. Να δουν ότι η ευτυχία δεν είναι θέμα αποκτημάτων η περιστάσεων. Αυτά δεν μας κάνουν πραγματικά  ευτυχισμένους. Να μάθουμε μαζί με τα παιδιά ότι πρέπει να ονειρευόμαστε και με την «μαγεία» της ελπίδας και της πίστης στον εαυτό μας..μπορούμε να κάνουμε πράξη τα όνειρά μας.

Μια εναλλακτική προσέγγιση των γνωστών παραμυθιών πιστεύετε ότι θα προβληματίσει τους μικρούς θεατές;

Κοιτάξτε όπως στα νομίσματα έτσι και στη ζωή υπάρχουν πάντα δύο όψεις. Σε κάθε θέμα υπάρχει πάντα μια άλλη αλήθεια και τα παιδιά αυτό θα είναι καλό να το μάθουν . Για να γραφτούν τα συγκεκριμένα παραμύθια η κ. Γιώτη συνεργάστηκε με ψυχολόγους και με παιδαγωγούς. Εγώ επίσης για να διασκευάσω τα παραμύθια συζήτησα αρκετά και πήρα σημαντική βοήθεια από  την κυρία Κάρμεν Ρουγγέρη που έχει μεγάλη εμπειρία  στο καλό παιδικό θέατρο. Σίγουρα τα παιδιά θα μάθουν ότι είναι καλό να κοιτάμε πάντα πίσω από αυτό που φαίνεται και να βρίσκουμε την αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι,  γιατί η αλήθεια μας απελευθερώνει. Μόνο όταν μάθουμε την  Αλήθεια μπορούμε πραγματικά να κάνουμε τον κόσμο μας  καλύτερο. Στη ζωή μας πάντα θα υπάρχουν «Λύκοι και Κυνηγοί». Ας προχωράμε λοιπόν μπροστά και ας αναζητάμε την αλήθεια

Τι είναι αυτό που κάνει ένα μπόμπιρα να παραμείνει στη θέση του για μια-δυο ώρες και να δώσει προσοχή σε αυτό που βλέπει;

Βάλαμε τη φαντασία μας, την αγάπη μας, την καρδιά μας και δουλέψαμε να κάνουμε μια παράσταση που θα κάνει μικρούς και μεγάλους να περάσουν μια ευχάριστη ώρα και να παρακολουθήσουν με «θεατρική προσοχή»  το έργο μας. Τα καταπληκτικά σκηνικά που αποτελούν πραγματικά έργα κατασκευαστικής και ζωγραφικής τέχνης, η πολύ όμορφη Μουσική, οι χοροί από τη σχολή χορού – ωδείο Πολύτεχνο , οι καταπληκτικές αποδόσεις των ηθοποιών της ομάδας μας , οι εναλλαγές χρωμάτων και συναισθημάτων νομίζουμε ότι θα ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό θεατή.

Θυμάστε κάποια αντίδραση παιδιού που ήταν διαφορετική; Ή μια ερώτηση που μπορεί να έθεσε;

Η κάθε αντίδραση όλων των παιδιών είναι διαφορετική και χαράζεται στην καρδιά μας κάθε τους αντίδραση. Έχουμε εισπράξει πολύ αγάπη και υπέροχες αγκαλιές. Όλοι οι ηθοποιοί μας κάθε βράδυ έχουν να διηγηθούν και μια διαφορετική ιστορία αγάπης. Θυμάμαι ένα παιδάκι δεν ήθελε να μιλήσει στον «κακό μάγο» μιας παράστασης, ένα κοριτσάκι έκλαιγε στο «όνειρο του σκιάχτρου» έξω από τα παρασκήνια και ήθελε να δει την ηθοποιό του «σκιάχτρου» για να βεβαιωθεί ότι δεν το κάψανε. Έπεσε στην αγκαλιά της ηθοποιού και της έλεγε: δεν θα σ αφήσω να σου κάνουν κακό καλό μου σκιάχτρο…. Μια ηθοποιός  «γουρουνάκι» μας  «κούτσαινε» στο έργο και στο τέλος ήρθε ένα μικρό και της χάιδευε το πόδι για να περάσει. Σε όλες τις παραστάσεις τα παιδιά μάς θέτουν καταπληκτικά ερωτήματα και πολύ ευρηματικές σκηνοθετικές ιδέες Το πιο συχνό φαινόμενο βέβαια είναι ότι ακόμα και σήμερα στο δρόμο οι μικροί μας φίλοι αποκαλούν τους ηθοποιούς της ομάδας μας με τον ¨ρόλο τους»

Στην παράσταση παίζουν:

Αργυρώ Αντωνοπούλου: ……………………….. Παραμυθάς Α

Ευτυχία Κυβρακίδου- Γιαννακοπούλου: …Παραμυθάς Β

Διονύσης Κομποστιώτης:………………………… Φάνης ο Μπούφος (Δημοσιογράφος)

Ηλίας Καπετανάκος…………………………………  Φουντούκης ο Σκίουρος (βοηθ. Δημοσιογράφου)

Ναντίν Αλ Ιμάντι…………………………………….. Κοκκινοσκουφίτσα – Νεραϊδονονά

Ελένη Κορδαλή ………………………………………  Λύκαινα

Γιάννα Γούναρη……………………………………..   Γιαγιά Κοκκινοσκουφίτσας – Μητριά

Κωνσταντίνα Κλάδη……………………………….   Κουκουβάγια Σαίνι – Κόρη Α

Αγγελική Κουνέλη………………………………….   Μητέρα Κοκκινοσκουφίτσας – Υπηρέτρια

Παναγιώτης Ηλιόπουλος……………………….   Πατέρας Κοκκινοσκουφίτσας- Κυνηγός- Βασιλιάς

Νίκος Κώνστας……………………………………….   Λύκος- Τελάλης

Νάσια Ραυτοπούλου………………………………  Σταχτοπούτα

Ιωάννα Μωραϊτη…………………………………….  Κόρη Β΄

Διουνυσία Γιαννοπούλου……………………….  Γελωτοποιός

Δημήτρης Κομποστιώτης……………………….. Πρίγκιπας

 Ρένα Πολλάτου- Παπαδοπούλου…………… άλογο

Ράνια Βασιλάτου- Γεωργακοπούλου…….. άλογο

Και οι μικροί

Βασίλης Αδαμόπουλος………………………….. αγοράκι

Νίκος Κορδαλής…………………………………….. Εφημεριδοπώλης

Γιώργος Κορδαλής………………………………….  Εφημεριδοπώλης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Σκορδίλη

Σκηνογράφος: …..Διονύσης Κοροντζής

Χορογραφίες:….   Κωνστάντζα Πρίντεζη

Μουσική:……….     Ελένη Σκορδίλη

Αφίσα: ………Αντρέας Κοροντζής

Κατασκευή Σκηνικού: Διονύσης Κομποστιώτης- Κωνσταντίνα Κλάδη- Νίκος Κώνστας-

                                         Νάντια Κότσιφα- Διονυσία Γιαννοπούλου- Σταμάτης Καμπάνταης-

                                        Ηλίας Καπετανάκος- Σταύρος Πολλάτος-  Θωμάς Αραπογιάννης-

                                        Γρηγόρης Γιαννακόπουλος- Γιάννης Γιαννακόπουλος

Ζωγραφική:                 Διουνυσία Γιαννοπούλου- Ρένα Παπαδοπούλου- Νάντια Κότσιφα-

                                       Σταύρος Πολλάτος- Ντέμη Κότσιφα

Κοστούμια:                 Γιάννα Γούναρη- Νάσια Ραυτοπούλου- Ναντίν Αλ Ιμάντι-

                                       Ρένα Παπαδοπούλου- Ιωάννα Μωραίτη

Κατασκευές-αξεσουάρ :  Παναγιώτης Ηλιόπουλος- Ευτυχία Σπυροπούλου-

                                            Ρένα Παπαδοπούλου- Γιάννα Γούναρη – Ιωάννα Μωραίτη

Φωτισμοί – Ήχος:         Γιάννης Αποστολόπουλος- Χρήστος Νταλαμάρας-

                                          Νίκος Ραυτόπουλος- Γιάννης Γιαννακόπουλος

Υπεύθυνοι σκηνής:      Ευτυχία Σπυροπούλου- Νίκος Ραυτόπουλος- Γιάννης Γιαννακόπουλος

Φροντιστήριο:               Αγγελική Κουνέλη – Γιάννα Γούναρη- Πόπη Μούσιου

Επιμέλεια Προγράμματος : Ελένη Σκορδίλη- Χαρά Μπέκιου – Ελένη Κορδαλή-

                                            Πόπη Μούσιου

Σποτ- Τρέιλερ:                Δημήτρης Κομποστιώτης – Μάκης Λούντζης- Χαρά Μπέκιου-

                                          Αργυρώ Αντωνοπούλου- Γιάννης Γιαννακόπουλος

Μακιγιάζ:                        Βίκυ Αφέντη- Διουνυσία Γιαννοπούλου- Αργυρώ Αντωνοπούλου

Βοηθούν Ακόμα: Ράνια Γεωργακοπούλου- Μαρία Καραχάλιου- Ντέμη Κότσιφα-

                                 - Μαργαρίτα Θεοφιλοπούλου.

Από εμένα , καλή σας επιτυχία και μια ευχή: Μακάρι να μυήσουμε τα μικρά μας πλασματάκια στο θέατρο και να ελπίσουμε ότι και ως ενήλικες θα συνεχίσουν να επιλέγουν περισσότερη ψυχαγωγία και λιγότερη διασκέδαση.

Σία Χαλικιά 

υ.γ.

Τιμή εισιτηρίου 3 ευρώ.

Ημερομηνίες παραστάσεων:

Παρασκευή 8/12 , Σάββατο9/12 ωρα 8.15μ.μ 

Κυριακή 10/12 ώρα 11:00 π.μ.

Παρασκευή 15/12, Σάββατο 16/12 ώρα 8.15μ.μ

Κυριακή 17/12 ωρα 11:00 π.μ.

 και Τετάρτη 20/12 ώρα 8.15 μ.μ

Συνέντευξη με τον νέο τραγουδιστή Γιώργο Χαραλαμπόπουλο

Στις συζητήσεις μας με το Γιώργο υπάρχει  πολύ χιούμορ και πολλή μουσική. Τον τελευταίο καιρό η κουβέντα μας γύριζε πάντα γύρω από τη νέα του δουλειά και μπορούσα να διακρίνω εύκολα το άγχος του, την αγωνία του αλλά και τον ενθουσιασμό του γι΄ αυτή. Είδα πόσο περήφανος νιώθει και πόσο θέλει να ακούσει και να αγαπήσει και ο κόσμος τα νέα του τραγούδια. Σκέφτηκα λοιπόν να βρεθούμε και να κάνουμε μια κουβέντα που θα μοιραστώ μαζί σας ώστε να τον γνωρίσετε κι εσείς λίγο καλύτερα.

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική; 

Θυμάμαι πήγαινα γυμνάσιο,έκανα παρέα με ένα συμμαθητή μου που τον έλεγαν Λευτέρη. Άκουγε ροκ, ψιλοχύμα τύπος που έπαιζε κιθάρα. Πρώτη φορά έβλεπα κάποιον να παίζει κιθάρα με τόσο πάθος και φυσικά εντυπωσιάστηκα. Στην παρέα μας μιλούσαμε πλέον μόνο για μουσική και στον ελεύθερο χρόνο μου μάθαινε να παίζω κιθάρα,σιγά σιγά μάθαινα όλο και κάτι παραπάνω και όσο έμπαινα πιο βαθιά στην μουσική τόσο πιο πολύ ένιωθα την ανάγκη να εκφραστώ μέσα από αυτή, να γράψω για όλα αυτά που μου συνέβαιναν καθημερινά,όχι ακριβώς να τα μοιραστώ με κάποιον πάντα ντρεπόμουν να παίζω και να τραγουδάω μπροστά σε άλλους, ήταν κατά μια έννοια μιας μορφής εκτόνωσης που έγινε τρόπος ζωής.

Στη σύγχρονη κοινωνία, με όλα τα προβλήματα που ζούμε, πως πιστεύεις πως μπορεί να συμβάλλει η μουσική;

Η μουσική συμβάλλει αγχολυτικά στον άνθρωπο τον κάνει να περνάει καλά, να ταξιδεύει, να αφήνει τα προβλήματα γύρω του, να ταυτίζεται ,να προβληματίζεται και να κάνει όνειρα .Προσωπικά δεν θα μπορούσα να φανταστώ έναν κόσμο χωρίς μουσική.

Πόσο εύκολο είναι για ένα νέο καλλιτέχνη να προωθήσει την δουλειά του;

Τα πράγματα πλέον με το ίντερνετ είναι πολύ απλά .Μπορείς να ανεβάσεις την δουλειά σου στο διαδίκτυο και η πληροφορία να ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο. Σίγουρα χρειάζεται και η τύχη για να μπορέσεις να πετύχεις, υπάρχει πολύ μεγάλος ανταγωνισμός εκεί έξω,παιδιά με απίστευτο ταλέντο.

Έχεις σκεφτεί να πας σε κάποιο talent show;

Το έχω σκεφτεί αρκετές φορές, ξέρεις όταν σου λένε γιατί δεν πας εκεί ίσως να είναι μια ευκαιρία να σε ακούσει περισσότερος κόσμος και δεν σου κρύβω πως έχω πάει σε οντισιόν αντίστοιχου show αλλά ευτυχώς δεν με πήραν..χαχαχα! Όχι δεν το κατακρίνω η το βλέπω λάθος, όντως μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία για κάποιον,απλά εμένα πάντα με προβλημάτιζε.Τι να πω ,μου αρέσει ο δύσκολος δρόμος μάλλον,τον βρίσκω πιο ενδιαφέρον.

Στους καιρούς της κρίσης που βρισκόμαστε, έχουμε αλλάξει τα ακούσματα μας;

Τα "ακούσματα" μας δεν θα αλλάξουν ποτέ .Αν για παράδειγμα ακούς Πάολα και γουστάρεις, Πάολα θ ακούς ακόμα κι αν καταστραφούμε ολοσχερώς. (η Πάολα ήταν τυχαίο παράδειγμα,κι εγώ άλλωστε γουστάρω να την ακούω)

Διέκρινα προβληματισμό σε όλα τα τραγούδια σου. Και κοινωνικό και πολιτικό ...

Γράφω πολύ βιωματικά,αν δεν νιώσω κάτι πολύ βαθιά μέσα στο πετσί μου δεν μπορώ να γράψω και αυτό που νιώθω λίγο πολύ το ζούμε όλοι μας.Η ανάγκη να φύγω και να πάω κάπου χωρίς άγχος και ανεργία,εκεί που δεν θα μαλώνουμε μεταξύ μας για το ποιος έχει το πιο ωραίο αμάξι ούτε θα υπάρχει κοινωνικός διαχωρισμός ούτε κάποιος έξυπνος θα ορίζει τις ζωές χιλιάδων,κάπου να περνάω όμορφα και να γελάω .Να μαζέψω όσες περισσότερες στιγμές μπορώ ,όπως αναφέρω και στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, γιατί η ζωή μας είναι πολύ μικρή και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα.

Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που κάνει τα τραγούδια σου να ξεχωρίζουν;

Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής .Έχω πονέσει πολύ για να γίνει όλο αυτό πραγματικότητα και για μένα είναι πολύ ξεχωριστό ήδη .Δεν υπάρχει βοήθεια απο πουθενά, όπως και η πρώτη μου δουλειά με τίτλο ασπρόμαυρη εικόνα έτσι και οι στιγμές τώρα έγιναν απο τις οικονομίες μου,για μένα είναι κάτι παραπάνω απο τραγούδια .Εύχομαι να αρέσουν στον κόσμο που θα τ΄ακούσει και να τ΄ αγαπήσουν.

Ποιο είναι το μεγάλο σου όνειρο σε ό,τι αφορά τη μουσική;

Να μην σταματήσω ποτέ να παίζω και να γράφω μουσική γιατί είναι το μοναδικό πράγμα που με κάνει ακόμα να ονειρεύομαι .

Στο τραγούδι σου ΄Φυλακή΄ υπάρχει ο στίχος : ¨ Βρήκα επιτέλους μια δουλειά,για να κοιμάμαι πιο καλά,να με ρωτάει η γειτονιά και να καυχιέμαι.¨ Θεωρείς ότι το φαίνεσθαι έχει περισσότερη σημασία σήμερα;

Πολλοί άνθρωποι δυστυχώς πιστεύουν σε αυτό. Ξέρεις κι εσύ πολύ καλά οτι ιδιαίτερα εδώ στην επαρχία που ζούμε εμείς παίζει πάρα πολύ . Έχουμε χάσει την ουσία, δεχόμαστε σφαλιάρες κάθε μέρα και ντρεπόμαστε να μιλήσουμε μήπως χάσουμε την δουλειά μας για να λέμε οτι δουλεύουμε για 480 ευρώ, είναι καλύτερα λέει απ το να είσαι άνεργος , καλύτερα στην σφαλιάρα. Δεν ζούμε σε μια φυλακή λοιπόν ?

Πιστεύεις ότι με μια μπαλάντα μπορείς να περάσεις τα κοινωνικά μηνύματα που ¨θίγεις¨;

Φυσικά και μπορείς .Φαντάσου οτι η μουσική είναι ένας καμβάς και οι στίχοι τα χρώματα. Ο καμβάς λοιπόν θα αποτυπώσει ακριβώς ότι εσύ ζωγραφίσεις πάνω του και αυτό θα μείνει για πάντα εκεί.Δεν υπάρχει λάθος και σωστό παρά μόνο αυτό που νιώθεις εκείνη την στιγμή που ζωγραφίζεις.

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πιστέψει σ΄εσένα και σε στηρίζουν; Αν ναι, θέλεις να αναφέρεις κάποιους;

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον παράγωγο μου Γιάννη Μακρή που πραγματικά πιστεύει σε μένα και βάζει τον καλύτερο του εαυτό πάντα σε όλες μας τις δουλείες .Όλους τους μουσικούς που έπαιξαν τον Άγγελο Γιαμπουρά στα τύμπανα τον Ιάσονα Μιχτσή στα δεύτερα φωνητικά και χορωδιακά μέρη που είναι ένα μουσικό φαινόμενο απο μόνο του το παιδί και τον Μάκη Στούμπανο στο ηλεκτρικό μπάσο που είναι και απο τα μέρη μας και η βοήθεια του ήταν πραγματικά πολύτιμη.Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα απ την καρδιά μου τον Ανδρέα Κοροντζή που έφτιαξε αυτό το καταπληκτικό εξώφυλλο που κοσμεί το δίσκο.Τον Γιώργο Χαλικιά που κάναμε παρέα το πρώτο μου βίντεο,την οικογένεια μου αλλά και τον άνθρωπο μου που με στηρίζουν ηθικά κάθε μέρα και μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω.

Πώς μπορεί κανείς να επικοινωνήσει μαζί σου;

Μπορεί να μου στείλει στα προφίλ όπου διατηρώ και διαχειρίζομαι ο ίδιος στο fb
https://www.facebook.com/georgecharalampo/
https://www.facebook.com/george.charalampopoulos1
αλλά και στο email μου
george.charalampopoulos86@gmail.com


Σ΄ευχαριστώ πολύ Γιώργο, σου εύχομαι να εκπληρωθούν όλα τα όνειρά σου!

Κι εγώ σ ευχαριστώ πολύ Σία για την φιλοξενία και την όμορφη κουβέντα που κάναμε!

Υ.γ.
Η φωτογραφίες του άρθρου δεν ανήκουν στο Καινό , είναι από την σελίδα του Γιώργoυ στο facebook.

Σια Χαλικιά

Γιατί μαθαίνουμε Μαθηματικά; και Τελικά είναι δύσκολα τα μαθηματικά;

Μαθηματικά αυτός ο πονοκέφαλος! Καθημερινά ακούμε γονείς και παιδιά να παραπονιούνται γι΄αυτά, για τη δυσκολία τους, την περιπλοκότητά τους και τη χρησιμότητα τους. Από την άλλη παρατηρείται το φαινόμενο ακόμη και επαγγελματίες να μην μπορούν να κάνουν απλές πράξεις χωρίς τη χρήση αριθμομηχανής. Είναι τόσο δύσκολα τελικά; Είναι ο τρόπος διδασκαλίας; Είναι ένας γρίφος για ικανούς; Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα παζλ που αν έχεις  τοποθετήσει  με τη σειρά τα κομματάκια θα δεις μια όμορφη εικόνα. Αν όμως σου λείπουν ορισμένα, δεν θα την δεις ποτέ. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω μια συζήτηση με έναν μαθηματικό και να την μοιραστώ μαζί σας. Γι΄ αυτή την κουβέντα επέλεξα το φίλο μου, κ. Γιώργο Αποστόλου, γιατί με έχει εντυπωσιάσει ο γλυκός τρόπος που μιλάει για τους μαθητές του και το γεγονός ότι αφιερώνει μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου του στο να βοηθάει τους μαθητές του, φτιάχνοντας βιντεάκια με θεωρεία και ασκήσεις, να γράφει μπλόγκ αλλά και βιβλία.

1. Πώς θα απαντούσατε στην ερώτηση πολλών μαθητών: Γιατί μαθαίνουμε Μαθηματικά;
Ο κόσμος που ζούμε, ο δυτικός πολιτισμός, είναι ορθολογικά δομημένος, είναι οργανωμένος με μαθηματικά. Κατά συνέπεια η μαθηματική λογική και ο τρόπος σκέψης των μαθηματικών, μας μαθαίνουν να κάνουμε λογαριασμούς, να επιλύουμε καθημερινά προβλήματα, στον επαγγελματικό μας χώρο, στις υπόλοιπες επιστήμες, να επιβιώνουμε και να εξελισσόμαστε, μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον.

2. «Δεν έχω μαθηματικό μυαλό». Το ακούμε διαρκώς. Πιστεύετε ότι ισχύει μια τέτοια κατηγοριοποίηση; Είναι τελικά έμφυτη η ικανότητα στα μαθηματικά;
Μαθηματική ικανότητα είναι η ικανότητα ανάπτυξης και χρησιμοποίησης μαθηματικών συλλογισμών για την επίλυση ενός φάσματος προβλημάτων σε καθημερινές καταστάσεις. Με έμφαση τόσο στην διαδικασία και τη δραστηριότητα, όσο και στη γνώση, γιατί τα καθημερινά προβλήματα δεν είναι μονοδιάστατα αλλά συνάρτηση πολλών παραγόντων.
Οι κύριες συνιστώσες τις μαθηματικής ικανότητας είναι: Η καλή γνώση των αριθμών, των μέτρων, των βασικών πράξεων, των μαθηματικών συμβόλων και τύπων. Η κατανόηση μαθηματικών όρων και εννοιών. Η ευχέρεια χρήσης μαθηματικού λόγου. Η δυνατότητα παράστασης μαθηματικών οντοτήτων. Η ευχέρεια διατύπωσης και επίλυσης προβλημάτων.
Η μαθηματική ικανότητα, ως διαδικασία και ως κοινωνική αλληλεπίδραση τροφοδοτούμενη από ένα περιβάλλον, αποκτιέται μέσω της μάθησης.
Τα μαθηματικά είναι γλώσσα και μάλιστα διεθνής και ως γλώσσα που είναι, πρέπει να διδάσκεται και να αντιμετωπίζεται όπως όλες οι υπόλοιπες γλώσσες. Είναι σαν μια σκαλωσιά σε οικοδομή, πρέπει να στηρίζεται σε σταθερά θεμέλια και να έχει όλα τα στοιχειά της σωστά συνδεδεμένα, διαφορετικά, αν κάτι λείπει υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει. Το ίδιο και με τα μαθηματικά, αν ξεκινήσουν από τα πρώτα βήματα σωστά και υπάρχει διαρκείς επαφή με το αντικείμενο,  δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν όμως η μελέτη γίνεται σποραδικά και πρόχειρα, κάποια στιγμή καταλήγουμε σε αδιέξοδο και βάζουμε την ταμπέλα “δεν κάνω για μαθηματικά”. Καλό είναι όταν, για οποιοδήποτε λόγο, οι μαθητές έχουν χάσει τι σειρά τους με το μάθημα, άλλα θέλουν να αποκτήσουν επαφή με το αντικείμενο, να ξεκινούν από εκεί που σταματούν οι ικανότητες τους και όχι από την τάξη που βρίσκονται στο σχολείο. Πολλές φορές ακούω από γονείς, άλλα και συναδέρφους, “θα τα πούμε όλα μέσα σε 10 μέρες και συνεχίζουμε στη νέα ύλη” ή ακόμα χειρότερα “θα προχωρήσουμε ταυτόχρονα με την επανάληψη …”. Όσο καλές προθέσεις και ικανότητες να έχουμε, ύλη τεσσάρων, πέντε, έξι τάξεων, δεν αναπληρώνεται σε 10 μέρες ή ένα μήνα. Θέλει χρόνο και δουλειά, όσο ποιο νωρίς διαπιστώνουμε κενά θα πρέπει να τα καλύπτουμε, μας εξοικονομεί χρόνο, χρήμα και ψυχολογική πίεση.
Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι δεν συντρέχουν λόγοι μαθησιακών ιδιαιτεροτήτων για το μαθητή. Σ’ αυτή την περίπτωση τα πράγματα είναι διαφορετικά και οι γονείς, σε συνεργασία με τους δασκάλους, θα πρέπει απευθυνθούν σε κάποιο ειδικό. Αλλά και πάλι, όσο νωρίτερα διαπιστωθεί και αντιμετωπιστεί ένα τέτοιο θέμα, τόσο καλύτερα αποτελέσματα υπάρχουν.
Το συμπέρασμα είναι ότι, όλα τα μαθήματα στα μαθηματικά είναι εξίσου σημαντικά, ότι μαθαίνουμε σήμερα, σίγουρα συνδυάζεται με κάτι που θα πούμε στα επόμενα μαθήματα. Τα μαθηματικά δεν απαιτούν ούτε ακριβό εξοπλισμό, ούτε εγκαταστάσεις, ούτε μετακινήσεις, το μονό που θέλουν είναι ένα φύλο χαρτί, ένα στυλό και όρεξη! Αν παρόλα αυτά, κάτι μας ξεφύγει, με την πρώτη ευκαιρία το αναπληρώνουμε, διαφορετικά θα πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί που σταματήσαμε … Τα μαθηματικά είναι για όλους!!!

3. Ο τρόπος με τον οποίο σήμερα διδάσκονται τα μαθηματικά, για παράδειγμα η έμφαση στην απομνημόνευση, δημιουργεί μεγάλο άγχος στους μαθητές. Συμφωνείτε ;
Τα μαθηματικά δεν αποστηθίζονται, ούτε απομνημονεύονται. Το άγχος που εμφανίζουν αρκετοί μαθητές με το μάθημα, προέρχεται από δυο κυρίως λόγους: Από τις ελλιπείς προϋπάρχουσες γνώσεις οι οποίες εμποδίζουν την περαιτέρω μαθησιακή πορεία και από τους στόχους του μαθητή. Αν ο μαθητής έχει στόχους μάθησης και είναι προσανατολισμένος στη απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων, ώστε να βελτιωθεί ο ίδιος, δεν εμφανίζει άγχος, γιατί και τα λάθη που κάνει, τα βλέπει ως ευκαιρίες αυτοβελτίωσης. Οι μαθητές που έχουν ως στόχο την υψηλή βαθμολογία για να ξεχωρίσουν από τους συμμαθητές τους, λόγο του έντονου συναγωνισμού, εμφανίζουν κάποιες φορές άγχος και κυρίως σε περιόδους εξετάσεων, αλλά τις περισσότερες φορές εποικοδομητικό που τους κρατάει σε εγρήγορση. Έντονο στρες και μεγάλη πίεση νιώθουν πολλοί μαθητές που έχουν στόχο να αποφύγουν τις χαμηλές βαθμολογίες και την αποτυχία.

4. Μαθηματικοφοβία διαβάζουμε συνεχώς ότι είναι ο φόβος και η ανασφάλεια που νιώθουν οι μαθητές για το μάθημα των μαθηματικών. Πώς πιστεύετε ότι προήλθε μια τέτοια φοβία;
Δεν απαντώ, θα πω κακίες

5. Γιατί πιστεύετε ότι οι μαθητές που λαμβάνουν βοήθεια στο σπίτι βελτιώνουν τις επιδόσεις τους?
Η βοήθεια για τη μελέτη στο σπίτι προέρχεται από δυο φορείς: από τους γονείς που διαβάζουν τα παιδιά και από παιδαγωγούς που προσφέρουν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες. Και στις δυο περιπτώσεις το ενδιαφέρον των γονέων για την μαθησιακή πρόοδο των παιδιών τους είναι έντονο και μείζονος σημασίας, αυτή η προτεραιότητα μεταφέρεται άμεσα στο παιδί, με αποτέλεσμα να γίνει και δική του προτεραιότητα.
Επιπλέον η βοήθεια που λαμβάνει ένας μαθητής από έναν εξειδικευμένο παιδαγωγό, σε θέματα οργάνωσης χρόνου, συμβουλευτικής, προετοιμασίας των σχολικών εργασιών, η επιπλέον εξάσκηση, η επίλυση αποριών, η αξιοποίηση των λαθών για  αποσαφήνιση των παρερμηνειών και περαιτέρω βελτίωση, σαφώς συμβάλουν στη βελτίωση των επιδόσεων. Μη ξεχνάμε επίσης και το γεγονός ότι το μάθημα στο σχολείο απευθύνετε σε 20-25 μαθητές, ενώ το εξωσχολικό σε πολύ λιγότερους και πολλά περιθώρια προσαρμογής όσον αφορά τη διάρκεια του, την ύλη που πρέπει να καλυφθεί, το πλήθος των μαθητών, την επιλογή παιδαγωγού και άλλα.

6. Στο διαδίκτυο παρέχεται άπλετη βοήθεια, πιστεύετε ότι η βοήθεια αυτή αξιοποιείται όσο θα ‘πρεπε;
Αυτοί που αναζητούν βοήθεια τη βρίσκουν, είτε είναι σε βιβλιοθήκες, είτε στο διαδίκτυο, είτε στο σχολείο, είτε στο φροντιστήριο. Το internet είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, φθηνό άμεσο και γρήγορο, Εκεί μπορείς να βρεις “τα πάντα”, αν τα ψάξεις σωστά και δεν χαθείς μέσα στην υπερπροσφορά των πληροφοριών. Εδώ πάσχουμε όλοι και ειδικά οι μαθητές, δεν ξέρουμε πως να αξιοποιήσουμε όλες αυτές τις πληροφορίες. Για τα μαθηματικά της σχολικής εκπαίδευσης, τα τελευταία χρόνια πολλοί καθηγητές, μεταξύ αυτών κι εγώ, έχουμε σχεδιάσει και υλοποιήσει, ιστοσελίδες με εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιούμε στην τάξη. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές μας και όχι μόνο, να βρουν εύκολα και γρήγορα το υλικό που τους ενδιαφέρει, να το μελετήσουν και αν επιθυμούν να ρωτήσουν τις απορίες τους σχετικά με το μάθημα.
Σίγουρα το διαδίκτυο θα μπορούσε να χρησιμοποιείτε περισσότερο, αλλά αυτό όσο περνάνε τα χρόνια αναπτύσσετε και βελτιώνεται, τα διαδικτυακά μαθήματα αυξάνονται, η κίνηση στις ιστοσελίδες επίσης αυξάνεται, η ποιότητα του διαθέσιμου υλικού συνεχώς βελτιώνεται. Όμως το μάθημα στην τάξη, η αμεσότητα της επικοινωνίας, η αλληλεπίδραση με τον καθηγητή και τους συμμαθητές, δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Όπως είπατε, το διαδίκτυο είναι βοήθεια για το μάθημα, δεν είναι το μάθημα.

7. Άραγε για τον γενικευμένο μαθηματικό αναλφαβητισμό των περισσότερων «μορφωμένων» ατόμων ευθύνεται το ανεπαρκές εκπαιδευτικό μας σύστημα;
Το εκπαιδευτικό σύστημα από πολύ κλειστό που ήταν πριν 35-40 χρόνια, έχει μετατραπεί σε εντελώς ανοιχτό. Η έλλειψη στοιχειώδους αξιολόγησης βασικών γνώσεων, στη μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο και από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, δημιουργεί τέτοιου είδους προβλήματα. Το αποτέλεσμα είναι, απόφοιτοι Πανεπιστημίων κυρίως ανθρωπιστικών σπουδών, να μη γνωρίζουν στοιχειώδη μαθηματικά. Ίσως οι αρχές του Υπουργείου να πρέπει να εξετάσουν ξανά το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και ειδικά τον τρόπο εισαγωγής στα Παιδαγωγικά τμήματα και τις Ιατρικές σχολές, όπου η πρόσβαση σε αυτές δεν απαιτεί την υποχρεωτική εξέταση στα μαθηματικά.

8. Αν είχατε μόνο ένα πράγμα να πείτε σε ένα μαθητή, ώστε να βοηθηθεί στα μαθηματικά τι θα ήταν αυτό;
Μην τα αφήνεις ούτε μια μέρα και συμπλήρωσε τα κενά όσον το δυνατόν νωρίτερα.
Αν το κάνεις αυτό, τα μαθηματικά σύντομα θα είναι το αγαπημένο σου χόμπι !!!

9. Τελικά είναι δύσκολα τα μαθηματικά;
Όσο δύσκολα είναι όλα τα ωραία πράγματα που θέλουν καθημερινά να ασχολούμαστε με αυτά.

Σ΄ευχαριστώ πολύ Γιώργο!

Σία Χαλικιά

Υ.γ.

Ο Γιώργος Αποστόλου, έχει σπουδάσει μαθηματικά και διοίκηση εκπαιδευτικών οργανισμών. Από το 1999 δραστηριοποιείται στο χώρο της φροντιστηριακής εκπαίδευσης στα Ιωάννινα. Ταυτόχρονα έχει διδάξει στατιστική και αναλογιστικά μαθηματικά στο ΤΕΙ Ηπείρου, σε ΚΕΚ και δημόσια σχολεία.

            Στην προσωπική του ιστοσελίδα www.apgm.gr, υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για τον ίδιο και για το έργο του, εκεί είναι δημοσιευμένο το εκπαιδευτικό υλικό που έχει συγγράψει και χρησιμοποιεί στα μαθήματα του, όπως επίσης σύνδεσμοι των blogs με βιντεομαθήματα που έχει κατασκευάσει και αρθρογραφία του για τα μαθηματικά.

            Το 2016 εκδόθηκε το 1ο του βιβλίο: Βασικές γνώσεις - Τυπολόγιο Μαθηματικών. Ενώ μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να εκδοθεί και το συμπλήρωμα αυτού του τόμου, που θα αφορά βασικές γνώσεις και μεθοδολογίες  της Γ’ Λυκείου.

Πώς θα νιώσει ο Θοδωρής όταν θα δει από κοντά τον Χάρη με τα μάτια του;

Έχουν ήδη ξεκινήσει με επιτυχία οι παραστάσεις της θεατρικής Ομάδα Εθελοντών Νέων Δήμου Ήλιδας «Αποχρώσεις» με το έργο «Είδα τον Χάρη με τα μάτια μου» . Οι παραστάσεις λάμβάνουν χώρα στο Λαζαράκειο Δημοτικό Μέγαρο Αμαλιάδας καθημερινά στις 8:45 μ.μ. μέχρι τις 28 Απριλίου (εκτός από την Τρίτη 21 Απριλίου).

Για να δούμε , πώς αποφάσισαν τα παιδιά να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο έργο;

1. Πώς αποφάσισες φέτος να ασχοληθείς με ένα "κανονικό" θεατρικό έργο και δεν συνέχισες να γράφεις μόνος σου τα κείμενα;

Εδώ και 6 χρόνια τα έργα της ομάδας είναι δικά μου και είναι βασισμένα πάνω σε μικρά σατιρικά κειμενάκια. Αυτό που θέλαμε φέτος ήταν να  αλλάξουμε το ύφος και το στυλ του έργου που θα ανεβάζαμε , πράγμα το οποίο προσπάθησα, αλλά λόγω περιορισμένου χρόνου, δεν το κατάφερα. Έτσι έψαξα να βρω ένα καλό έργο για την ομάδα μου.

Πιστεύω ότι αυτή η αλλαγή θα μας κάνει καλό γιατί δοκιμαζόμαστε και σε άλλα στυλ έργων και προχωράμε.

2. Πιστεύεις ότι οι δυσκολίες είναι περισσότερες τώρα;

Σαφώς! Τα δικά μου έργα είναι πιο εύκολα ακόμα και για να τα μάθουμε καθότι η γλώσσα  γραφής μου είναι απλή και καθημερινή. Το φετινό έργο είναι πολύ δύσκολο καθότι υπάρχουν μόλις 4 ηθοποιοί πάνω στην σκηνή  ενώ το έργο έχει δυο επίπεδα,  το κωμικό και το αισθηματικό.

Πρέπει επίσης να πω ότι είμαστε η πρώτη ομάδα που ανεβάζει αυτό το έργο μετά τον Χάρη Ρώμα καθότι το έργο αυτό είναι σύγχρονο. Γράφτηκε το 2012 και παιζόταν μέχρι το 2014.

3. Πώς έγινε η επαφή με τον κ. Ρώμα;

Ήμουν ανάμεσα σε δύο έργα,ένα αμερικάνικο και αυτό. Προσπαθώντας όμως να μάθω για τα δικαιώματα του έργου, βρήκα το τηλέφωνο του Χάρη Ρώμα ,  μιλήσαμε και με μεγάλη χαρά μας έδωσε το έργο αυτό δωρεάν, γιατί όπως είπε όλα τα έσοδα προορίζονται για φιλανθρωπικό σκοπό.

4. Διαβάσαμε ότι το διήμερο 27 και 28 Απριλίου θα παρευρεθεί στο θέατρο και ο σεναριογράφος του έργου κ. Χάρης Ρώμας . Σε αγχώνει ότι θα έρθει να παρακολουθήσει την παράσταση;

Σαφώς και με αγχώνει πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο.Δεν είναι και λίγο να σε κρίνει ο ίδιος ο δημιουργός του έργου..

5.Η πρεμιέρα έγινε. Θεωρείς ότι τώρα πια τα δύσκολα έφυγαν;

Αυτό είναι λίγο δύσκολο να το πω με σιγουριά γιατί πιστεύω ότι τις μέρες που θα είναι εδώ ο Χάρης Ρώμας θα είμαστε πολύ ποιο αγχωμένοι.

6.Τέλος πες μου τι πιστεύεις ότι θα προσφέρει αυτή η παράσταση στον κόσμο που θα έρθει να την παρακολουθήσει ;

Πρώτα απ’ όλα θα προσφέρει στον κόσμο πολύ γέλιο. Και έπειτα θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει και δυο αληθινές ανθρώπινες σχέσεις που τις δοκιμάζονται από δυσκολίες και πάθη, όπως ο τζόγος , το αλκοόλ και οι φιλοδοξίες.

Το έργο  είναι μία κωμωδία καταστάσεων, με πολλά στοιχεία που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο καταξιωμένος ηθοποιός Χάρης Θεοφράστου, η μεγάλη καριέρα του οποίου έχει πάρει την κατιούσα. Παθιασμένος χαρτοπαίκτης, σαρκαστικός, αυστηρός, δύσκολος, πικραμένος, μισάνθρωπος. Είναι σε διάσταση με τη σύζυγό του επίσης ηθοποιό Εύα Μπιρμπίλη, η οποία είναι όμορφη και εντυπωσιακή, με τη βοήθεια όμως των αισθητικών επεμβάσεων, που είναι η μανία της και είναι κυνηγός της νιότης. Στη ζωή της Εύας έχει μπει ο όμορφος  30ρης δικηγόρος Λάμπρος Νούνεσης, ο οποίος είναι έξυπνος, φιλόδοξος και λίγο αλαζών. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται η Φένια, νεαρή πεντικιουρίστα, που θέλει μετά μανίας να γίνει ηθοποιός, χαριτωμένη, χωρίς μόρφωση και κουλτούρα, ένας χείμαρρος αυθορμητισμού που «πνίγει» το Χάρη.

-Ευχαριστούμε πολύ Θοδωρή και καλή συνέχεια στην παράσταση!

Εκτός από τον Θοδωρή Δανίκα που σκηνοθετεί το έργο πρωταγωνιστούν η Κέλλυ Βλάχου, η Σταυρούλα Γάλαρη και ο Γιάννης Καρατζάς.

Η τιμή του εισιτηρίου είναι 5€ ενώ για φοιτητές, μαθητές και ανέργους είναι 3€.

Τέλος αξίζει να αναφέρουμε πως τα έσοδα θα διατεθούν ,όπως κάθε χρόνο, για φιλανθρωπικό σκοπό. Αξίζει λοιπόν η παρουσία μας!

Σία Χαλικιά

Ο "Βίος Αβίωτος" του Δημήτρη Λυκούδη

Ο Δημήτρης Λυκούδης πριν λίγο καιρό βρέθηκε στην πόλη μας για να παραστεί στην παρουσίαση του νέου βιβλίου, που διοργάνωσε το τμήμα Ορθόδοξης Θεολογίας της Φιλοτεχνικής. 

Το βιβλίο με τίτλο «Βίος Αβίωτος» περιλαμβάνει δοκίμια μέσα από τα οποία ο συγγραφέας έχει σκοπό να «ορίσει» την πορεία για την κατά Χριστόν ζωή, αλλά και να μας προτείνει τρόπους ορθού βιώματος ώστε να καταφέρουμε τη μετοχή μας στο Άκτιστο.

Διαβάζοντας  προσεκτικά το βιβλίο, βρήκα τα  κείμενά του πολύ ενδιαφέροντα , καλογραμμένα, με πυκνό και μεστό λόγο, μα έπιασα τον εαυτό μου να έχει την ανάγκη να ανατρέξει ξανά σε πολλά σημεία για να εμβαθύνω.

Δράττοντας λοιπόν την ευκαιρία της γνωριμίας μας ζήτησα από το συγγραφέα να μου απαντήσει και σε δυο τρία πράγματα παραπάνω, ο οποίος με χαρά ανταποκρίθηκε.

1.Ποια εσωτερική ανάγκη ωθεί έναν θεολόγο να γράψει βιβλίο;

 Η Θεολογία, ως "Επιστήμη επιστημών και Τέχνη τεχνών "κατά τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, βρισκόταν και βρίσκεται στο προσκήνιο των κοινωνικών εξελίξεων και δρωμένων, καθώς πάντοτε ήταν και είναι συνυφασμένη με την ίδια την κοινωνία, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία και συνοχή της, επιπροσθέτως δε, στον ευαγγελισμό και αγιασμό της. Ο θεολόγος, ως μέλος αυτής της κοινωνίας, πορεύεται και αυτο-ανιχνεύει τις ίδιες ανάγκες και προσλαμβάνει τα ίδια ερεθίσματα στην καθημερινότητά του. Ανάγκη εξυγίανσης, αγιοπνευματικής προσέγγισης και "μεταμόρφωσης" του κόσμου, σωτηρίας της απανταχού γης και κτίσης. Κύριο μέλημά του η σωτηρία, τόσο σε προσωπικό και όχι ατομικό επίπεδο όσο και η κοινοτική συνοδοιπορία με οδοιπόρο τη λειτουργική αναγέννηση του πιστού και τον εκκλησιαστικό αγιασμό του. Αν λοιπόν υπάρχει ένας λόγος , κατά τη γνώμη μου, που ωθεί τον θεολόγο ν΄ αποδώσει στο χαρτί σκέψεις προσωπικές με μοίρασμα κοινοτικό και απλόχερο, δεν είναι άλλος παρά η ανάγκη ν΄ ακουστεί γράφοντας, η ανάγκη να φωνάξει μέσω της σιωπής και της γραφίδας του, η ανάγκη να σιωπήσει μέσω των γραφομένων του και πραχθησομένων του. Η κατήχηση του χριστιανικού πληρώματος, ο ευαγγελισμός μου και ακολούθως, ο αυτός της κοινωνικής μου περιρρέουσας ατμόσφαιρας στάθηκαν οι αιτίες να καταγράψω όσα αξιώθηκα να γνωρίσω και να διδαχθώ με τρόπο απλό μα και δύσκολο, λιτό μα και περίπλοκο, αληθινό και μόνο αληθινό, με κύριο αποδέκτη την ακρασία μου και την αμαρτωλότητά μου. Με αυτόν τον σκοπό ξεκίνησα, αυτόν υπηρετώ διακονικά, σε αυτόν προσβλέπω...

2.Θεολόγος είναι ο κάτοχος πτυχίου θεολογικής σχολής ή αυτός που μεταφέρει το λόγο του Θεού στον κόσμο;

 Θεολόγος είναι "αυτός που προσεύχεται αληθινά" κατά τον Ευάγριο Ποντικό. Αυτός δηλαδή που γνωρίζει και μετουσιώνει τη θεωρία σε βιωματική θέση και κατάσταση , δια βίου ασφαλώς και με κάθε τίμημα και κόπο. Από την άλλη, ο θεολόγος επιστήμονας, ο κάτοχος πτυχίου θεολογικής σχολής ή ανωτέρων και ανωτάτων θεολογικών ακαδημιών και ιδρυμάτων επιφορτίζεται έναν τίτλο διακονίας πιότερο και ουχί τιμής, έναν τίτλο που καλείται να εδραιώσει και να διατρανώσει σε όλη την οικουμένη δι΄ έργων και λόγων, δια λόγων και έργων. Δεν υπάρχει θεολόγος που δεν κάμνει βίωμα, δεν υπάρχει ωσαύτως θεολόγος που δεν κηρύττει, πρωτίστως μέσω του παραδείγματος της ζωής του και κατόπιν και των λόγων του. Χωρίς την επιστημοσύνη της θεολογίας σώζεσαι, χωρίς το βίωμα, την οικείωση δηλαδή της θείας εμπειρίας , όχι! Ας σκεφτούμε όμως ότι η θεολογική επιστήμη πάντοτε αποτέλεσε βακτηρία και έναυσμα παραγωγικό σε όποιον επιθυμούσε να "προχωρήσει" υγιώς στα πνευματικά και ποτέ δε υπήρξε εμπόδιο, αναφορικά πάντοτε και σε αντιδιαστολή με το βίωμα! Η θεολογία στηρίζει και παράγει αγίους , δεν εμποδίζει ως επιστήμη την αγιότητα , δεν εγκλωβίζει αυτήν. Και το επισημαίνω αναφορικά με όσα ακούω τελευταία, από όσους ανιστόρητους και ταλαίπωρους, οι οποίοι δηλώνουν αρνητές της θεολογικής επιστήμης, παραχαράσσοντας τον εαυτό τους στο "πλανεμένο" τους βίωμα είτε επειδή δεν μπόρεσαν να εισέλθουν και να σπουδάσουν την επιστήμη της θεολογίας είτε γιατί αδυνατούν να αφουγκραστούν τη θεολογία γύρω τους. Η θεολογική επιστήμη "σπρώχνει" προς την αγιότητα, όχι την ελλειμματικότητα την ημετέραν να την μεταποιούμε σε ιδανικό και να μεταμορφώνουμε από άγνοια και "κόμπλεξ" την ημέρα σε νύχτα! Όσοι δεν σπούδασαν θεολογία είναι επειδή δεν μπόρεσαν να σπουδάσουν , όχι επειδή δεν καταδέχονται τη γνώση της!

3. Η Ορθόδοξη θεολογία είναι κάτι που στα αυτιά κάποιων ηχεί σαν κάτι παλιομοδίτικο, αυστηρό, έξω από τη ζωή. Εσείς με το βιβλίο σας « Βίος Αβίωτος» προσεγγίζετε θέματα που αφορούν τον άνθρωπο  στην καθημερινότητά του;

Ο "Βίος Αβίωτος" αναφέρεται στην καθημερινή θεολογία, στην αγιασμένη και ουχί ξεχασμένη ή παραχαραγμένη, στην κοπιαστική και ελπιδοφόρα ενατένιση του αύριο, στην ακαταμάχητη και αδιάσειστη στους αιώνες πρόγευση και προσμονή της Βασιλείας Του! Υπό αυτή την έννοια, κάθε θεολογική αναφορά, υγιής και ορθόδοξη, δε μπορεί παρά να απευθύνεται στην καθημερινότητα του πιστού, στη σχέση του με τον Θεό και τους συνανθρώπους του, στην προσωπική του ανάβαση και "μεταμόρφωση". Εκεί στηρίζω αυτό που βροντοφωνάζω σήμερα ότι "έχουμε δώσει λάθος Χριστό στον κόσμο", αναφερόμενος στην άγνοια και έλλειψη θεολογικής κατάρτισης γύρω από τα πνευματικά θέματα. Έτσι είναι! Όταν για τα θεολογήματα έχει γνώμη και θέση ο κάθε ανίδεος, τότε ναι, μην μας εκπλήσσει, έχουμε και βιώνουμε τον Χριστό που "φτιάξαμε". Αυτός όμως δεν είναι ο Λυτρωτής ημών και Σωτήρ, ο Κύριος της Δόξης και του Ουρανού, ο Κύριος πάσης ορατής και αοράτου κτίσεως.

4.Το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί «δύσκολο». Πιστεύετε ότι απευθύνεται στο μέσο αναγνώστη ή σε εξειδικευμένο κοινό, που έχει παραπάνω γνώση σε αυτό το αντικείμενο;

Δε θα μπορούσα να υποστηρίξω ότι ο "Βίος Αβίωτος" απευθύνεται σε λίγους. Σε μία τέτοια περίπτωση , έχω την αίσθηση, η θέση η δικά μου έπρεπε και θα ήθελα να είναι με τους πολλούς, όχι να ξεχωρίζω, τουλάχιστον αυτοθελήτως, από τον κόσμο γύρω μου. Ο "Βίος Αβίωτος" αντιπροσωπεύει τον εαυτό μου και τον τρόπο σκέψης μου! Υπό αυτή την έννοια, αν συμβαδίζω με τους πολλούς , τότε ναι, αναφέρεται σε όλους. Αν πάλι, θεωρήσουμε ότι διάγω ως "μισητός" του κοσμικού φρονήματος του κόσμου τότε δύναται καθείς να συμπεριληφθεί στους μη αναγνώστες του, και μηδέποτε θιασωτών του! Ασφαλώς, κάθε κρίση πόρρω απέχει από τη δική μου ενασχόληση. Γράφω όπως εκφράζομαι, καταγράφω όπως σκέπτομαι και αφ΄ εαυτού , ως μόνος και μοναχικός, ως νεμεσητός του εαυτού μου! Πέρα όμως από όσα καταθέτω, πιστεύω ότι καθένας μπορεί να συναντήσει στο βιβλίο αυτό όσα τον εκφράζουν, όσα αναζητά, όσα ευελπιστεί και ονειρεύεται! Στην ουσία διδάσκεται[διδάσκομαι] να μην πάψει, να συνεχίζει να ονειρεύεται!!!

Εγώ να ευχαριστήσω πολύ το Δημήτρη Λυκούδη και να του ευχηθώ τόσο καλή επιτυχία στα βιβλία του και σε όλες τις δραστηριότητές του ,όσο και στην εν Χριστό αναζήτησή του!

Σία Χαλικιά

Υ.γ.

Λίγα λόγια για το συγγραφέα:

Ο Δημήτριος Π. Λυκούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε Θεολογία [τμήμα Θεολογίας] στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Φιλολογία [τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας] στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Ε.Κ.Π.Α. [Χριστιανική Αγωγή και Ποιμαντική] και ακολούθως στο τμήμα Θεολογίας [Δογματική]. 

Είναι υπ. Διδάκτορας του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Ε.Κ.Π.Α. στον τομέα της Ψυχολογίας της Θρησκείας.

Το ερευνητικό του έργο εστιάζει σε θέματα ποιμαντικά και δογματικά και σε ζητήματα που  άπτονται της Ψυχολογίας της Θρησκείας. Προσκεκλημένος Ιερών Μητροπόλεων τόσο του έντρου όσο και της επαρχίας, κηρύττει ορθόδοξο λόγο περιοδικά. Επιμελείται και παρουσιάζει εβδομαδιαίως τεσσερις (4) ραδιοφωνικές εκκλησιαστικές εκπομπές [Ι.Μ. Χίου, Ι.Μ. Αιτωλίας, Ι.Μ. Παροναξίας, Ι.Μ. Κεφαλληνίας, Ι.Μ. Ξάνθης, Ι.Μ. Αργολίδος,  Ι.Μ. Πατρών, Ι.Μ. Μονεμβασίας και Σπάρτης, Ι.Μ. Χαλκίδος, Ρ/Σ Πεμπτουσία,  Ρ/Σ Αγίων Μετεώρων, Ι.Μ. Βεροίας και Ναούσης] και κατά διαστήματα, προσκεκλημένος του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, ομιλεί για θεολογικά και ποιμαντικά θέματα. Έχει συμμετάσχει σε αρκετά θεολογικά και ιστορικά συνέδρια και ημερίδες και αρθρογραφεί σε εκκλησιαστικά και ιστορικό-φιλοσοφικά περιοδικά. Επιμελείται και διαχειρίζεται τρία (3) ιστολόγια στο διαδίκτυο, "Θεολογικο Σπουδαστήριο", "Θεολογικό Αναλόγιο", "Θεολογικό Υπόμνημα". Απο τον Ιανουάριο του 2015  εκδίδει και επιμελείται το έντυπο περιοδικό "Αιτωλικός Απόηχος", μια δίμηνη έκδοση πολιτιστικού περιεχομένου. Ως κάτοχος διπλώματος Βυζαντινής Μουσικής [Ωδείο Αιγάλεω], διακονεί στο ιεροψαλτικό αναλόγιο σε δύο ενορίες [Ι.Μ. Πειραιώς και Ι.Μ. Νέας Σμύρνης] και συμμετέχει σε εκκλησιαστικές χορωδίες και συναυλίες [διακόνησε και ως κατηχητής ανωτέρου στην Ι.Μ. Πειραιώς από το 2003 έως το 2009]. ΄Εχει βραβευτεί με πολλές τιμητικές διακρίσεις για την συνολική εκκλησιαστική και πολιτιστική του δράση.  Από τον Οκτώβριο του 2014 τυγχάνει μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών (ΔΕΕΛ). Στις 13/11/2014 βραβεύτηκε απο την Διεθνή ΄Ενωση Λογοτεχνών της  Βραζιλίας για την ποικίλη εργογραφική του δραστηριότητα. Ομιλεί Αγγλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Ρωσικά και Ρουμάνικα.΄Εργα του: "Η Προσευχή ως επικοινωνιακός τρόπος προσέγγισης του Θείου στο χώρο του μεταμοντέρνου κόσμου" (Αθήνα 2011), "Βίος Αβίωτος" (Αθήνα 2014), "Οσμήν Ευωδίας Αγιορείτικης" (Αθήνα 2015).

Χρήστος Μαθιουδάκης - “ΜΗ-ΔΕΝ”

 Δεν γνωριζόμαστε πολύ από κοντά. Έχουμε επικοινωνήσει ελάχιστες φορές μέσω κοινωνικών δικτύων και φωτογραφικών σελίδων. Παρακολουθώ όμως τη δουλειά του από μακριά.

Αν θα έπρεπε να χαρακτηρίσω το Χρήστο Μαθιουδάκη με κάποιο τρόπο, δυο λέξεις μου βγαίνουν αυθόρμητα. Καλλιτέχνης και ευγενής! Αφορμή για αυτήν τη συνέντευξη είναι η έκδοση της δεύτερης ποιητικής συλλογής του με τίτλο “ΜΗ-ΔΕΝ” . Διάβασα λοιπόν την παρακάτω ανακοίνωσή του:

«Είμαι πολύ χαρούμενος να σας ανακοινώσω την Η συλλογή αυτή, ειναι η πιο σημαντική για εμένα μέχρι σήμερα.
Η πιο Ολοκληρωμένη.
Φιλτραρισμένη μέσα απο ενα δικό μου πρίσμα.
Μπορεί να θεωρηθεί απο πολλούς η οπτικο-ποίηση συναισθημάτων, σκέψεων και εμπειριών, που ααναγνωρίζουνμέσα απο αυτά, δικά τους βιώματα.

Μιλάει για την αγάπη, την έλλειψη, τα σφάλματα,την παιδικότητα του έρωτα, τις λέξεις, τους γονείς, τις πράξεις.
Μιλάει για τους μη δεδομένους, για τους φίλους, για αυτούς που μας σπρώχνουν, τον “οίκο” μας τις ώρες της ηρεμίας και τις προσωπικές σκέψεις. Μιλάει για την ταύτιση, για το πλήθος, την ομορφιά, το μητρικό χάδι.

Ευχαριστώ πολύ όλους όσους με διαβάζετε, όλους όσους κάνω να σκεφτούν, να προβληματιστούν και να επικοινωνήσουν.
Όλους όσους αγκάλιασαν το “Πωλείται Πνεύμα”.
Ο κύκλος του “ΜΗ-ΔΕΝ” κλείνει ενα μεγάλο κεφάλαιο και ανοίγει κάποιο που θα έρθει.

Η συλλογή, έχει δημιουργηθεί απο χαρτί που έφτιαξα με τα χεράκια μου.
Μέσα υπάρχουν 25 χειρόγραφα ποιήματα.
Το εξώφυλλο φτιάχτηκε επίσης απο χειροποίητο μαύρο χαρτί, που πήρε το χρώμα του απο κάρβουνο και στάχτη.
Τα φύλλα ειναι κολλημένα με κόλα βιβλιοδεσίας και η ράχη που κρατάει τις σελίδες, έχει ραφτεί απο εμένα, για διακόσμηση.
Είναι 100% χειροποίητη.

Ευχαριστώ θερμά την Τώνια Ράντου για τη ζωγραφική εξωφύλλου,
την Γιώτα Τσώκου που ήταν το μοντέλο της φωτογράφησης
και την Καλλιόπη Βαγιαννάκη που ήταν η βοηθός μου στη φωτογράφηση.

Η συλλογή διατίθεται σε 18 αριθμημένα αντίτυπα ξεκινώντας απο το 3.»

1.Ποίηση! Πώς ήρθε στη ζωή σου;

Είναι το μόνο πράγμα που θυμάμαι να κάνω απο μικρός. Το πρώτο ποίημα γράφτηκε τον Αύγουστο του ’96,σαν μια ανάγκη να αποβάλλω πράγματα που δε μπορούσα να πω σε κανέναν, να κρατήσω μέσα μου. Ήμουν εσωστρεφής πάντα.

2.Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που διάβασε γραπτά σου;

Η Μαρί

3.Γράφεις, φωτογραφίζεις, κατασκευάζεις! Πώς ήρθε η ιδέα να κάνεις τις δύο συλλογές σου χειρόγραφες και μάλιστα πάνω σε χειροποίητη κατασκευή;

Η ιδέα ήρθε αργότερα. Στην αρχή, απλά ήθελα να φτιάξω ένα χειροποίητο σημειωματάριο για τα ποιήματά μου. Τότε, ακόμα έγραφα επάνω στο χαρτί.
Ύστερα ήρθε κι η ιδέα της συλλογής ποιημάτων. Η γραφή μου το 2014 ωρίμασε αρκετά. Ολόκληρες σκέψεις που έγραφα για χρόνια σε διάφορα ποιήματα, μετουσιώθηκαν σε ενα ποίημα , νέο, φρέσκο και μακριά απο οτιδήποτε παλιό που είχα γράψει.
Κάτι πιο ολοκληρωμένο εν γένει.
Λέξεις όπως οι γονείς, η οικογένεια, ο έρωτας, η αγάπη, η μοναξιά της μοναχικόκοτητας, το μητρικό χάδι, οι πράξεις, οι λέξεις κ.α, πήραν μορφή σε ενα “τελικό” ποίημα για την κάθε έννοια.
Φυσικά το σημειωματάριο δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Γράφω πλέον, μόνο σε υπολογιστή.

4.Γιατί «φτιάχνεις» τόσο περιορισμένο αριθμό ; Διάβασα ότι ξεκινάς τα αριθμημένα σου βιβλία από το 3 και τα σταματάς στον αριθμό 20.

Ο λόγος είναι απλός. Θέλω ο άνθρωπος που θα αποκτήσει τη συλλογή, εφόσον ξέρει τι πρόκειται να διαβάσει, να την εκτιμήσει.
Φυσικά και το κάνει.
Εκτιμά την προσπάθεια που έκανα ώστε να φτιαχτεί το χαρτί, να γραφτεί, να πάρει την τελική του μορφή, να μπει το πνεύμα μου μέσα.
Είμαι πολυ ικανοποιημένος που εχω ενα μικρό κοινό.
Μα οι άνθρωποι αυτοί επικοινωνούν μέσω των γραπτών μου με ενα κομμάτι του εαυτού τους. Είναι σα να τα “γράφουν” για τον εαυτό τους. Σα να μιλάνε στον δικό τους καθρέφτη.
Κι αυτό είναι υπέροχο, γιατί μοιάζει με παρέα.

5.Ποιο πιστεύεις ότι εντυπωσιάζει περισσότερο κάποιον; Το βιβλίο ή τα ποιήματα;

Η πιο σωστή απάντηση θα δοθεί αν πω, τι ικανοποιεί περισσότερο εμένα.
Πριν βγει η συλλογή έξω, οι άνθρωποι ήξεραν τι επρόκειτο να διαβάσουν.
Είναι μια προσωπική έκθεση. Με αυτήν βρίσκουν κι αγγίζονται.
Το “περιτύλιγμα”, απλά ήθελα να αγκαλιάσει όμορφα τα ποιήματά μου.
Το “Πωλείται Πνεύμα”, η πρώτη συλλογή, είναι πιο “μαλακή” στην εμφάνιση.
Το “ΜΗ-ΔΕΝ”, η δεύτερη συλλογή, ήθελα να είναι πιο “σκληρή”.
Νομίζω πως τα κατάφερα.
Περιέχει διαφορετικά ποιήματα, είναι πιο ολοκληρωμένη.
Φυσικά η εικόνα διεγείρει το μάτι.
Απλά οι εικόνες είναι συνοδευτικές.
Με άλλα λόγια, το ενα βοηθάει το άλλο.

6.Υπάρχει η σκέψη να «υποκύψεις» σε μια εκδοτική πρόταση ή θα σκοπεύεις να συνεχίσεις έτσι όπως ξεκίνησες;

Σκοπεύω να συνεχίσω έτσι όπως ξεκίνησα.
Για να εκδώσω σε κάποια εταιρεία, θα πρέπει η πρόταση να είναι ελκυστική.
Ελκυστική σημαίνει, να παραμείνουν τα πνευματικά δικαιώματα σε εμένα,

κι οχι στην εταιρεία που θα αναλάβει να τυπώσει το βιβλίο, να κανει παρουσιάσεις και να το προωθήσει στα βιβλιοπωλεία.
Πολύ σημαντική δουλειά φυσικά, αλλά το θέμα των δικαιωμάτων μου, είναι το Α και το Ω.

7.Θες να μου πεις μια αντίδραση ενός αναγνώστη που σε ξάφνιασε; Είτε ευχάριστη είτε δυσάρεστη.

Γιατί να έχω δυσάρεστες; (γέλια)
Ευχάριστες πολλές.
Απο τα προσωπικά μηνύματα και τα σχόλια που λαμβάνω απο αναγνώστες , εως το βλέμμα μίας κυρίας που της παρέδωσα μια συλλογή και με κοιτούσε απο πάνω μέχρι κάτω, λες και ήμουν κάτι περίεργο κι αξιοθαύμαστο (χαμόγελο).
Συγκινητική στιγμή, όταν έβαλε το χέρι μου ανάμεσα στα δικά της κι αποχαιρετιστήκαμε.

8.Έχω την αίσθηση ότι τα έργα σου βγάζουν μια μελαγχολία. Έχει να κανει μ΄ εμένα ή αληθεύει;

Θα απαντήσω με ενα ποίημα

Τα έδιωξα ολα..

επειδή

δε μου έλειπε κάτι.

Τα είχα ολα..

κι επειδή δε μου βάσταγαν,

τα έδιωξα ολα.

Η Ολοκλήρωση.

9.Πριν 4-5 χρόνια έτυχε να σου γράψω ένα σχόλιο σε κάποιες φωτογραφίες σου κι εσύ με ευγένεια μου απάντησες. Δέχεσαι να μπερδέψω λίγο το τότε και το τώρα;

Για να δούμε.

10.Έγραψα: «εξαιρετική στιγμή! Καταγραφή που δεν μοιάζει να τους δείχνεις με το δάχτυλο!

Μπράβο ρε Χρηστό! Ματιά με σεβασμό και ευαισθησία!

Το μουντό χρώμα που επέλεξες, δένει άριστα με τη ζωή τους..»

Απάντησες: «ευχαριστώ πολύ Σία! Είναι όμορφο κι άλλοι άνθρωποι να βλέπουν κάτι το οποίο δεν έχει δει ο κάθε δημιουργός και να το αναλύουν διαφορετικά. Μου άρεσε αυτό για την καταγραφή και το δάχτυλο...»

Ερώτηση: Στα ποιήματά σου, έτυχε κάποιος να δει διαφορετικά πράγματα, να τα αναλύσει διαφορετικά και να στο πει;

Λίγες φορές, αλλά κι εκείνες, μου είπαν κάποια πράγματα για το πως τα ποιήματά μου ενσωματώνονται στις εμπειρίες άλλων ανθρώπων.

Δε συμβαίνει συχνά πάντως, γιατί τα γραπτά είναι αρκετά “κάθετα” και κοφτά.
Δε μου αρέσει το γύρω γύρω απο τις λέξεις. Είμαι όπως λένε, ευθής.
Γράφω περισσότερο με εικόνες.
Σπανίως, κι εφόσον είναι απαραίτητο, χρησιμοποιώ τα “μου”, “σου”, “μας” κλπ.
Όταν χρησιμοποιείς τέτοιες λέξεις, ορίζεις μια κατεύθυνση.
Είναι διαφορετικό να πείς “η ψυχή μου” και διαφορετικό “η ψυχή”.
Λέγοντας “η ψυχή”, το ποίημα απλώνει, φεύγει απο εμένα και γίνεται κτήμα του αναγνώστη.
Αυτός, το παίρνει και το ερμηνεύει όπως θέλει.
Επίσης, δε θέλω ποτέ να αναλύω τα ποιήματά όταν μου το ζητάνε.

11.Έγραψα: «μ αρέσει ο τρόπος που βλέπεις και αντιμετωπίζεις τα πράγματα...!!!!

Ωραίο κάδρο και επεξεργασία!

Η οδοντογλυφίδα και η ανοιχτή εφημερίδα κάνει τη διαφορά

Μοιάζει με καουμπόι χωρίς άλογο και καπέλο...»

Απάντησες: «Σε ευχαριστώ κι εδώ Σία! Δημιουργική η ιδέα σου και το πως την είδες εσύ. Με είχε πιάσει να το πω-μου κάθονταν κιόλας βέβαια-Σία, να φωτογραφίζω "κοινωνικές φωτό" μια εποχή. Προβληματισμένες θα τις έλεγα. Χαίρομαι που μεταφράζεις το νόημά της!!»

Ερώτηση: Σήμερα που τα κοινωνικά προβλήματα έχουν πολλαπλασιαστεί, κατά πόσο έχει επηρεαστεί ο τρόπος που γράφεις; Έχει αλλάξει καθόλου η θεματολογία σου;

Όπως αναφέρω πιο πάνω, γράφω για γενικότητες που με απασχολούν και που απασχολούν και αρκετούς απο τους αναγνώστες μου.
Συνήθως γράφω για τα κλισέ, που θεωρώ πως είναι τα πιο σημαντικά τελικά.
Έχουμε φτάσει σε σημείο να μη μιλάμε γι’αυτά απαξιώνοντας τα, φοβούμενοι ίσως να τα αγγίξουμε, λες και τα γνωρίσαμε όλα, αναλωθήκαμε και καταλήξαμε. Δε νομίζω.
Έτσι λοιπόν, ο τρόπος γραφής μου δεν έχει επηρεαστεί απο τα κοινωνικά προβλήματα που έφερε η κρίση.
Άλλο πράγμα η θεματολογία μου, κι άλλο η βοήθεια που προσφέρω όπου μπορώ.
Δεν γράφω για την καθημερινότητα.

12.Έχεις ονομάσει τις συλλογές σου «Πωλείται πνεύμα» και «Μη-Δεν», κρύβεται  μια τάση αυτοσαρκασμού πίσω από αυτούς τους τίτλους;

Καμία τάση.
Το “Πωλείται Πνεύμα” πήρε το όνομά του γιατί κάνει αυτό που λέει.
Γενικά είμαι κυνικός. Αυτό φαίνεται και στα γραπτά μου.
Πολλές έννοιες τις μηδενίζω ή τουλάχιστον τις βάζω να αντιμετωπίσουν την άλλη τους όψη. Η ζωή είναι τραγική απο φύση της. Όλα κάποτε, καταλήγουν.
Απο την ομορφιά του υλικού μας σώματος, έως την αγάπη.
Το “ΜΗ-ΔΕΝ” είναι η φυσική συνέχεια του “Πωλείται Πνέυμα”.
Πήρε το όνομά του, περισσότερο απο την απόρριψη των εννοιών που περιέχει.
Κάπως έτσι όπως τα λέω πιο πάνω.
Κατά τ’άλλα καθόλου μηδενιστικό ή πεσιμιστικό.
Θα έλεγα αντιθέτως, ρεαλιστικό.
Περιέχει δέκα διαφορετικά ποιήματα, πιο σκληρά και πιο ώριμα.
Εξ’ου και το εντελώς διαφορετικό εξώφυλλο.

12. Σ΄ ευχαριστώ πολύ Χρήστο! Εύχομαι κάθε επιτυχία και φυσικά καλή συνέχεια σ΄ αυτά που κάνεις.

Εγω σ’ευχαριστώ Σία

Εύχομαι όλο και συχνότερα να γνωρίζω ενδιαφέροντες ανθρώπους , όλο και συχνότερα να έχω την ευκαιρία να διαβάζω κάτι που θα με ιντριγκάρει , όλο και συχνότερα να γράφω για νέους ανθρώπους που ξεχωρίζουν!

Σία Χαλικιά

Υ.Γ.

-1:Το προσωπικό του ιστολόγιο  είναι το Lost In Thoughts http://www.thoselostthoughts.blogspot.gr/

 -2: όλες οι φωτογραφίες που χρησιμοποιήθηκαν για αυτό το άρθρο ανήκουν στο Χρήστο Μαθιουδάκη.

-3:

Αυτό που θα γυρνάει πάντα πίσω.
Αυτό που θα γερνάει πάντα μαζί μου,
που θα μου δίνει μια μπουκιά να φάω
μια σταγόνα νερό να πιώ,
αυτό θα είναι ο κόσμος μου.

Μεγαλωμένος σε μια στενούλα κάμαρα
χωρίς ταβάνι,
στεγανός απο ανθρώπινα πάθη,
τριγυρισμένος μονάχα με τις δικές μου αλήθειες.

Λίγο χαρτί,λίγο μελάνι
κι η μοναξιά του περαστικού που βλέπω απ'το μπαλκόνι.
Λίγη σιωπή,λίγη ανάγκη
κι οι θεωρίες,πως μόνος κανείς,ποτέ δεν παγώνει.

28/5.014(23:09)

Ξέχασα τα προβλήματα.
Χλωμοί ποιητές.
Κάθονται στα 
στρογγυλά τραπέζια.
Φωνές υπόκωφες.
Τοίχοι τριγυρω 
απ'το πλακόστρωτο.
Περίσσια και ερημία.
´Ολα και τίποτα.
Σήμερα καταβυθίζομαι
σε μια πικρή ηρεμία.
Τι είμαι και τι έχασα;
Ξεκίνησα καν;
Τελείωσα;

Τι ήμουν και τι έχασα;

17/6.014(22:02)

Έμαθα να γεύομαι σιωπή.
Τραγούδια
σιγανές πνοές
άπορες θύμησες.

Προσεχτικά κλείνω πληγές.
Ανοιχτές ουλές
στίγματα
αγοραίες ελπίδες.

Κουράστηκα σε σκέψεις.
Κλειδωμένες καρδιές
πρόσφυγες ψυχές
έρημες λέξεις.

Μα πρίν σταματήσω
το λησμόνησα.
Πήρα το άκρο της μνήμης 
και με μιάς
στην αρχή πάλι το ένωσα.

Χρήστος Μαθιουδάκης.

7/06.014(15:12)